ἀπαυδάω
ἀπαυδάω, to forbid
Could not find ἀπαυδῶν in Logeion dictionaries.
ἀπαυδῶν present active participle masculine vocative singular, present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle masculine nominative singular of ἀπαυδάω
- forbid, abs., ἐγὼ δʼ ἀπαυδῶ γʼ S. Ph. 1293; freq. folld. by μή c. inf., τὸν ἄνδρʼ ἀπηύδα . . στέγης μὴ ἔξω παρήκειν Id. Aj. 741; τὸν ἄνδρʼ ἀπαυδῶ τῆσδε γῆς . . μὴ εἰσδέχεσθαί τινα Id. OT 236, cf. E. Rh. 934, Supp. 468, Ar. Eq. 1072: with implied neg., ἀ. ἐξίστασθαι μύσταισι χοροῖς Id. Ra. 369.
- II decline, refuse, οὔκουν ἀπαυδᾶν δυνατόν ἐστί μοι πόνους E. Supp. 342; renounce, νεῖκος ἀ. Theoc. 22.129; say no, APl. 16.299.
- III to be wanting towards, fail, φίλοισι E. Andr. 87: hence abs., fail, of wood, Thphr. HP 5.6.1; ἀ. πρὸς τὸ περίπατον Antyll. ap. Orib. 6.21.11; become speechless, of hysterical patients, Hp. Mul. 1.74, cf. Ps.-Luc. Philopatr. 18; ἀ. τὰ μαντεῖα the oracles are dumb, Plu. Def.orac. 2.431b; faint, fail, Thphr. Char. 8.14; ἀ. ὑπὸ λιμοῦ Luc. Luct. 24; κόπῳ Babr. 7.8; πόνοις AP 5.167; die (of patients), Herod.Med. in Rh.Mus. 58.80.
I tr.
1 prohibir c. μή e inf.
τὸν ἄνδρα ἀπηύδα ... μὴ 'ξω παρήκειν
τὸν ἄνδρ' ἀπαυδῶ ... μήτ' εἰσδέχεσθαι μήτε ...
• abs. oponerse, decir que no
ἐγὼ δ' ἀπαυδῶ
2 c. ac. renunciar a
πόνους
νεῖκος
II intr.
1 fallar c. dat. de pers.
φίλοισι
2 agotarse, desfallecer, sucumbir c. rég. prep.
πρὸς περίπατον
ὑπὸ λιμοῦ
• c. dat. instrum.
τῷ κόπῳ
πόθοις
• de pacientes fallecer Herod.Med.Rh.Mus.58.80
• de maderas fallar, deshacerse
σήπονται καὶ ... ἀ.
• de pers. desfallecer Thphr.Char.8.13, cf. POxy.237.8.12 (II d.C.), Luc.Merc.Cond.39, M.Ant.5.9
• de una enfermedad debilitarse Hp.Aph.1.9.
3 quedarse sin habla, enmudecer Hp.Mul.1.74, Luc.Philopatr.18,
τὰ μαντεῖα
1. verbieden; met μή + inf.:
2. weigeren, afzien van,
3. intrans. uitgeput raken, verzwakken:
2) die Kraft (zum Reden) verlieren, auch verzichten auf etwas, entsagen, πόνοις Ep.adesp. 47 (V.168); vgl. Eur. Andr. 87 ; ἀπαυδήσας κόπῳ Bab. 7.8, s. auch ἀπειπεῖν ; aber c. accus., πόνους, vor den Mühen zagen, Eur. Suppl. 342 ; νεῖκος ἀπαυδῶν Theocr. 22.129 ; πρός τι Plut. Def. orac. 51 ; ib. 38 ist τὸ ἀπαυδᾶν τὰ μαντεῖα das Verstummen der Orakel ; ermüden, Luc. Merc.Cond. 39 ; von Pflanzen, absterben, Theophr.
3) verstummen, Luc. Philopat. 18.
- Ito forbid, Soph.; ἀπ. μή c. inf. to prohibit from doing a thing, Soph., Eur.
- IIto decline, shun, πόνους Eur.: to deny, renounce, νεῖκος Theocr.
- IIIto be wanting towards, fail, φίλοισι Eur.; ἀπ. ὑπὸ λιμοῦ Luc.