ἀποβλάπτω
ἀποβλάπτω, to ruin utterly
Could not find ἀποβλάπτει in Logeion dictionaries.
ἀποβλάπτει present middle-passive indicative 2nd singular, present active indicative 3rd singular of ἀποβλάπτω
ἀποβλάπτω,
- ruin utterly, Pi. N. 7.60, Pl. Lg. 795d:—Pass., ἀποβλαφθῆναι φίλον to be robbed of a friend, S. Aj. 941.
1 arruinar, deshacer totalmente
σύνεσιν ... φρενῶν
ὅπως ... μηδὲν τοῖς ἔθεσιν ἀποβλάπτωσιν τὰς φύσεις
ἕνεκεν δ' εἱμάτων ἀποβλαπέντων
2 en v. pas. c. gen. verse privado de
φίλου
ἀπο·βλάπτω, ruiner de fond en comble, Plat. Leg. 795d ; au pass. être privé de, gén. Soph. Aj. 941.
ἀποβλάπτω, beschädigen, σύνεσιν φρενῶν Pind. N. 7.60 ; Plat. Legg. VII.795d.
Pass. τινός, Schaden an etwas leiden, es verlieren, φίλου Soph. Aj. 921.
Pass. τινός, Schaden an etwas leiden, es verlieren, φίλου Soph. Aj. 921.
ἀποβλάπτω
- 1harm σύνεσιν οὐκ ἀποβλάπτει φρενῶν (sc. Μοῖρα) N. 7.60
ἀποβλάπτω
- to ruin utterly:— Pass., ἀποβλαφθῆναι φίλου to be robbed of a friend, Soph.