ἀποβλαστάνω
ἀποβλαστάνω, to shoot forth from, spring from
ἀποβλαστ-άνω,
- shoot forth from, spring from, ἀπέβλαστον ματρὸς ὠδῖνος S. OC 533, cf. Plu. Frig. 2.954c, Hierocl. in CA 17 p.459 M., Iamb. Myst. 3.20.
1 intr. nacer, brotar, surgir gener. c. gen.
ματρὸς ... ἀπέβλαστον ὠδῖνος
ἐξ οὗ ἀποβλαστάνει δύο κακά
πάντα ... ἀπὸ θείας αἰτίας ἀποβλαστάνει
• en anat. de una vena ramificarse en
πυκνῇσι καὶ λεπτῇσι ... φλεψί
2 tr. hacer salir
ῥίζα σιδήρου πατρῴων ... (σε) ἀνεβλάστησε καρήνων
ἀπο·βλαστάνω, germer ou pousser hors de, d’où sortir de, gén. Soph. O.C. 533 ; Plut. M. 954c.
ἀποβλαστάνω, (βλαστάνω), hervorsprossen, τινός, aus, ὠδῖνος ματρός Soph. O.C. 538 ; Plut. prim. frig. 20.
ἀποβλαστάνω
- to shoot forth from, spring from, c. gen., Soph.