ἀποπληρωτής
ἀποπληρωτής, one who completes
ἀποπληρ-ωτής, οῦ, ὁ,
- one who completes or fulfils, τῶν αἱρεθέντων Pl. R. 620e, cf. Jul. Or. 2.90c, Iamb. Myst. 5.10, al.
que vela por el cumplimiento, ejecutor
(δαίμων) ἀ. τῶν αἱρεθέντων
τῶν δικασθέντων
ἀποπληρωτής, οῦ (ὁ) qui remplit complètement, qui accomplit, Plat. Rsp. 620e.
Étym. ἀποπληρόω.
ἀποπληρωτής, ὁ, der Erfüller, τῶν αἱρεθέντων Plat. Rep. X. 620e.