ἀποφθείρω
ἀποφθείρω, to destroy utterly, ruin
Could not find ἀποφθαρὲν in Logeion dictionaries.
ἀποφθαρὲν aorist passive participle neuter accusative singular, aorist passive participle neuter nominative singular, aorist passive participle neuter vocative singular of ἀποφθείρω
- destroy utterly, ruin, A. Ch. 256; δέμας ἀσιτίαις E. Supp. 1106.
- 2 have an abortion, miscarry, Hp. Epid. 1.16.
- II Pass., with fut. Med., to be lost, perish, E. Tr. 508, v.l. in Th. 2.49.
- 2 to be gone, make off, ἀποφθαρεὶς ἐκ τῆς πόλεως Men. Sam. 282, cf. Alciphr. Fr. 6.3: freq. in imprecations, οὐ γῆς τῆσδʼ ἀποφθαρήσεται; i.e. let him begone with a plague to him, E. HF 1290; οὐκ εἰς κόρακας ἀποφθερεῖ; Ar. Eq. 892, Nu. 789; ἀποφθείρου ταχύ Men. Sam. 158; ἀποφθάρηθι Lib. Decl. 33.28.
I
1 destruir, arruinar
νεοσσούς
στρατόν
2 abs. abortar Hp.Epid.1.16.
II en v. act. y med. perecer, morirse, reventar E.Tr.508, Th.2.49, Men.Sam.373, Com.Adesp.737K., Lib.Decl.33.28
• frec. en imprecaciones
οὐ γῆς τῆσδ' ἀποφθαρήσεται;
¿no perecerá yéndose de esta tierra?ἐκ τῆς πόλεως
ἐς κόρακας
• c. gen. ser arrancado
τοῦ ζῆν καὶ τῆς ἀρχῆς ... ἀπεφθάρη
ἀποφθάρηθί μου· ἀπαλλάγηθί μου
1. act. ombrengen, vernietigen; geneesk. een miskraam hebben.
2. pass. (met fut. med.
Pass. mit fut. med., aufgerieben werden, Thuc. 2.49 ; zu Grunde gehen, Eur. Tr. 508 ; zu seinem Unglück weggehen, γῆς Herc.Fur. 1290 ; komisch, οὐκ εἰς κόρακας ἀποφθερεῖ μου ; wirst du dich fortscheren ! Ar. Nub. 787 ; Eq. 889 ; übh. weggehen, Dion.Hal. 5.68. – Schol. Ar. Ran. 1447 zitiert aus Eup. ἀποφθαρεὶς δὲ δύο κύβω καὶ τέτταρα.
- Ito destroy utterly, ruin, Aesch., Eur.
- IIPass., with fut. mid., to be lost, perish, Eur., Thuc.: esp. as interrog. used in an imperat. sense, οὐ γῆς τῆσδʼ ἀποφθαρήσεται; i. e. let him begone with a plague to him, Eur.; so, οὐκ εἰς κόρακας ἀποφθερεῖ; Lat. pasce corvos, Ar.