ἀποφατικός
ἀποφατικός, negative
- negative, opp. καταφατικός, λόγος Arist. Cat. 12b8, cf. Chrysipp.Stoic. 2.55, 69; ἐπίρρημα A.D. Synt. 245.24. Adv. -κῶς Arist. APr. 64a14; also written for ἀποφαντικῶς, A.D. Pron. 27.16.
- II conclusive, PLond. 5.1902v (vi A.D.).
1 negativo op. καταφατικός:
ἡ ἀπόφασις λόγος ἀ.
συμπλοκή
ἐπίρρημα
φωνή
τὸ ... ἀ. οὐδέτερον
• teol. del conocimiento de Dios por vía negativa
θεολογίαι
2 subst. τὸ ἀ. renuncia a la vanidad del mundo PLond.1927.44 (IV d.C.).
3 adv. -ῶς op. καταφατικῶς negativamente
λέγεσθαι
θεολογούμενος
1 concluyente
νομίμῳ τρόπῳ καὶ ἀποφατικῷ
• aseverativo
φωνή
2 adv. -ῶς en forma de respuesta Eus.DE 10.8
• dogmáticamente Diodor.T.Rom.(p.84.28).