ἀπροσήγορος
ἀπροσήγορος, not to be accosted, savage
ἀπροσ-ήγορος, ον,
- not to be accosted, unapproachable, of a man, S. OC 1277; of a lion, Id. Tr. 1093; without intercourse or conversation, Plu. QConv. 2.679a.
a quien no se puede hablar, inabordable
τὸ δυσπρόσοιστον κἀπροσήγορον στόμα
• de ahí fig. fiero, terrible
λέοντ', ἄπλατον θρέμμα κἀπροσήγορον
• en que no se puede hablar
συνουσία
ἀ·προσήγορος, ος, ον :
1 à qui l’on ne peut adresser la parole, Soph. O.C. 1277 ; d’où terrible, Soph. Tr. 1093 ||
2 qui n’adresse la parole à personne, insociable, Plut. M. 679a.
ἀπροσήγορος, 1) den man nicht anreden kann, unfreundlich, unerbittlich, grausam (nach B.A. 440 ὃν οὐχ οἷόν τε προσαγορεῦσαι διὰ τρόπου τραχύτητα), στόμα πατρός Soph. O.C. 1279 ; so heißt der Nemeische Löwe, Tr. 1083.
2) nicht anredend, nicht grüßend, Plut. Symp. 5.5.2.
2) nicht anredend, nicht grüßend, Plut. Symp. 5.5.2.
ἀπροσήγορος
- not to be accosted, savage, Soph.