ἀπρόοπτος
ἀπρόοπτος, unforeseen
Could not find ἀπρόοπτον in Logeion dictionaries.
ἀπρόοπτον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἀπρόοπτος
- unforeseen, A. Pr. 1074 (lyr.); ἐξ-όπτου Aesop. 330. Adv. -τως PAmh. 2.154.7 (vi A. D.).
- II Act., not foreseeing, unwary, Poll. 1.179; ἀ. τοῦ μέλλοντος Id. 3.117. Adv. -τως Sor. 1.71, Ael. NA 1.8.
I
1 de cosas y abstr. imprevisto
Ζεὺς ὑμᾶς εἰς ἀπρόοπτον πῆμ' εἰσέβαλεν
οὐ γὰρ ἐστιν οὐδὲν τῶν τηλικούτων ἀπρόοπτον
2 de pers. imprevisor
(στρατηγός)
ἀ. τοῦ μέλλοντος
II adv. -ως
1 de improviso, inesperadamente
ἀ. τοῦ ἐμβρύου κατενεχθέντος
ἀ. ὑποσπείρει παγίδας ἡμῖν
ἀ. προσενεχθείς
ἀ. ἐμβαλεῖν
ἐπειδὴ ἀ. πρᾶγμα οὐ θέλω ἀναγαγεῖν αὐτοῖς
2 inconscientemente e.e. sin prever las consecuencias
ἀπροόπτως ἐπικυλισθεῖσα
habiéndose echado encima (de un niño) inconscientementeτῶν συγκυνηγετούντων ἀπροόπτως παραφερόμενος
dejando atrás sin darse cuenta a sus compañeros cazadores
- unforeseen, Aesch.