Logeion | ἀρκετός

ἀρκ-ετός, ή, όν,

sufficient, Chrysipp.Tyan. ap. Ath. 3.113b, Ev.Matt. 6.34, Herm. ap. Stob. 1.49.44: c. inf., J. BJ 3.6.3; of persons, satisfactory, ἀ. γενοῦ BGU 33.5 (ii/iii A. D.); ἀρκετόν [ἐστι] it is enough, c. inf., AP 9.749 (Oenom.). Adv. -τῶς Theol.Ar. 38.

I

1 suficiente, bastante ἄρτος ... ἀρτυόμενος ... ἁλσὶν ἀρκετοῖς Chrysipp.Tyan. en Ath.1113b, πνεῦμα ἀρκετόν Corp.Herm.Fr.23.14, c. inf. ὡς οὔτε δέχεσθαι τοὺς πολεμίους ἀρκετὴν ἔχοι δύναμιν I.BI 3.130

• ἀρκετόν (ἐστι) es suficiente ἀρκετὸν οἴνῳ αἴθεσθαι κραδίην es suficiente inflamar el corazón de vino, AP 9.749 (Oenom.), c. dat. ἀρκετὸν τῇ ἡμέρᾳ ἡ κακία αὐτῆς bástele a cada día su propia maldad, Eu.Matt.6.34, c. εἰς y ac. ἀρκετὸν εἰς ὑπόμνησιν τῆς συνθέσεως A.D.Pron.100.2, ἀ. ... ἡ προκειμένη εἰς τὸ παραστῆσαι τὴν ὑπόλοιπον συνέμπτωσιν A.D.Synt.223.17.

2 de pers. autosuficiente, que se basta a sí mismo ἀ. γ[έ]νου sé autosuficiente e.d. trabaja, BGU 33.5 (II/III d.C.), ἀρκετοί ἐστε os bastáis, POxy.3407.24 (IV d.C.), cf. BGU 531.2.24 (II d.C.), c. part. pred. ἀ. γάρ ἐστιν Ἱερακίων προσκαρτερῶν PBremen 16.14 (II d.C.).

II adv. -ῶς suficientemente πανάρκεια ἀ. κεχορηγημένη Theol.Ar.38, αὐτὸ ἀ. ἐπέδειξεν Sch.Aristid.132.1.

ἀρκετός, ή, όν, suffisant, Chrysipp. (Ath. 113b) ; NT. Matth. 6, 34, etc. ; Anth. 9, 749.

Étym. ἀρκέω.

ἀρκετός -ή -όν [ἀρκέω] voldoende, genoeg: ἀρκετὸν τῇ ἡμέρᾳ ἡ κακία αὐτῆς elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last NT Mt. 6.34.

ἀρκετός, hinreichend, Chrysipp. bei Ath. III.113b ; oft NT.

Number of occurrences in NT: 3
Strong 713

**† ἀρκετός, -ή, -όν (< ἀρκέω), [in Aq.: De 25:2*;]

sufficient: Mt 6:34 (on the neut., v. Bl., § 31, 2); seq. ἵνα (M, Pr., 210), Mt 10:25; c. inf., I Pe 4:3 (for exx., v. Deiss., BS, 257; MM, s.v.).†

ἀρκετός

sufficient, NTest., Anth.

Menu

Word wheel

ἀρκετός

Saved

Recent