ἀρρωστέω
ἀρρωστέω, to be weak and sickly
Could not find ἀρρωστοῦντας in Logeion dictionaries.
ἀρρωστοῦντας present active participle masculine accusative plural of ἀρρωστέω
- to be unwell, Heraclit. 58, X. Mem. 3.11.10, D. 19.124: c. acc. cogn., ἀρρωστίην, ἀρρώστημα, Hp. Coac. 579, Arist. Rh. 1372a28.
1 estar enfermo, enfermar
τοὺς ἀρρωστοῦντας
ἐπὰν δ' ἀρρωστήσῃ, πάντα κινεῖται
οὐ πολλοῖς ἔτεσιν ὕστερον ἀρρωστήσας ἐτελεύτησεν
ὁρῶντες τὸν πατέρα τὸν ἐμὸν ἀρρωστοῦντα
ἐκ τοῦ τραύματος ἠρρώστησε
καὶ ψυχικῶς καὶ σωματικῶς ἀρρωστήσει
• c. ac. int.
ἀ. ἄλλην ἀρρωστίην
ὃ δὲ μηδείς πω ἠρρώστηκεν
2 debilitarse
ἡ δύναμις ἀρρωστεῖ
la fuerza se debilitaὁ λόγος
- to be weak and sickly, Xen., Dem.