ἀρχέγονος

I de elementos y conceptos fil. originario αἰτία Arist.Mu.399^a26 (cj.), ἀρχεγονώτατον ὄν Ph.1.237, τὸ ὂν ... μονάδος ἀρχεγονώτερον Ph.2.472, etc., τὸ ὑγρόν Corn.ND 17, τὸ πῦρ Clem.Al.Prot.4.64, φύσις Ael.Fr.243

• de pers. y personif. originario, engendrado en el principio, venerable Θέμις IP 324.17 (II d.C.), Διόνυσος Nonn.D.24.48, Ὠκεανός Pamprepius 3.95, Χάος PMag.4.1459, cf. ἀρχέγονον βλάστημα Θεοῦ ref. a Cristo AP 1.119.28, pero εἰκόνας ἀρχεγόνων ... μερόπων imágenes de hombres de tiempos pasados, AP 7.563 (Paul.Sil.)

• simpl. antiguo (ἡ ἀριθμητική) ἀρχεγονωτέρα καὶ μήτηρ αὐτῶν Theol.Ar.17, κῆρυξ ἀρχεγόνου βαπτίσματος Nonn.Par.Eu.Io.1.6, cf. γῆν καὶ ὕδωρ καὶ ἔτι τὰ τούτων ἀρχεγονώτερα Them.Or.13.162a.

II subst.

1 τὸ ἀ. arquetipo c. gen. τῶν ἁπάντων ἐθνῶν ἀρχέγονα γενέσθαι D.S.1.8 (= Democr.B 5 ?), ἡ φύσις πάσης τέχνης ἀρχέγονόν ἐστ' Damox.2.8, ἀρχέγονον τῆς τῶν ζῴων φύσεως D.S.1.88, τὸν Ὠκεανὸν ἔφασαν ἀρχέγονον εἶναι πάντων Corn.ND 8, Ὅμηρον ... ἀρχέγονον τῶν ... Πλάτωνος λόγων Them.Or.20.236b, (ἡ ἀπειρία) ἡ τῶν ὅλων ἀ. Procl.Inst.152.

2 subst. ὁ ἀ. viejo νέοισι καὶ ἀρχεγόνοισιν ἐρίζων Nonn.D.25.27.