ἀρχιεράομαι
ἀρχιεράομαι, to be high-priest
ἀρχῐερ-άομαι, Med.,
- to be high-priest or priestess, LXX 4 Ma. 4.18, J. AJ 17.19.1, OGI 544.14 (Ancyra), IG 14.1878, BSA 16.120 (Pisidia, iii A.D.), etc.: pf. part. ἠρχιεραμένος IGRom. 3.1475 (Iconium).
ser sumo sacerdote en el culto hebreo, LXX 4Ma.4.18, I.AI 17.207, BI 1.270
• en el culto imperial de época romana ser sumo sacerdote de una provincia OGI 544.14 (Ancira), IEphesos 3072.26 (III d.C.),
ἀ. τῶν Σεβαστῶν
ἀρχιεράομαι-ῶμαι, être grand-prêtre, en parl. du grand-prêtre des Juifs, Jos. A.J. 17, 9, 1 ; B.J. 1, 13, 9.
Étym. ἀρχιερεύς.