ἀστεροειδής
ἀστεροειδής, star-like
ἀστερο-ειδής, ές,
- star-like, Ph. 1.20, 633 (Sup.), Plu. Fac.lun. 2.933e. Adv. -δῶς Dsc. 1.19.
- II starred, starry, E. Fr. 114 ap. Ar. Th. 1067.
I
1 estrellado
ἀστεροειδέα νῶτα ... αἰθέρος ἱερᾶς
2 semejante a las estrellas
φύσεις
αὐγαί
σῶμα
II adv. -ῶς de manera semejante a una estrella
ὁ δὲ δεδολωμένος ἐπιπλεῖ ... διαχεόμενος ἀ.
ἀστερο·ειδής, ής, ές :
1 semblable à une étoile, astéroïde, Plut. M. 933e ||
2 étoilé, Eur. Ar. Th. 1067.
Étym. ἀστήρ, εἶδος.
ἀστεροειδής, ές, sternenähnlich, Plut.; gestirnt, voll Sterne, αἰθήρ Eur. Andr. frg. 28.3 ; vgl. Ar. Th. 1066.