ἀσυντόνως Save Bailly 2024 Grieks Nederlands ἀ·συντόνως (seul. sup. -ώτατα) adv. sans énergie, mollement, Xén. Cyr. 4, 2, 31. Étym. ἀ, σύντονος. ἀ-συντόνως [σύντονος] adv., alleen superl. ἀσυντονώτατα op uiterst lakse wijze.