Logeion | ἀτέκμαρτος

ἀτέκμαρτος, ον,

without distinctive mark, obscure, baffling, χρηστήριον Hdt. 5.92.γʹ; μοῖρα A. Pers. 910 (Sup.); ἐρημία trackless, Plu. Luc. 14; ἀτέκμαρτον προνοῆσαι without mark whereby to judge it, Pi. P. 10.63; ἀ. δέος Th. 4.63, cf. Pl. Lg. 638a. Adv. -τως, ἔχειν ὅτου ἕνεκά ἐστι X. Mem. 1.4.4: neut. pl. as Adv., bafflingly, Pi. O. 7.45.
- - 2 of persons, uncertain, inconsistent, Ar. Av. 170.
- II boundless, unlimited, ὕδωρ Orph. A. 1150: metaph., γαστήρ dub. in Opp. H. 2.206.

I

1 que no da indicios o no se puede interpretar, incierto, oscuro μοῖρα A.Pers.910, χρηστήριον Hdt.5.92γ, τύχη D.H.6.21, τὰ δημιουργούμενα Ph.1.47, νίκη Nonn.D.37.440, τῶν ἀτεκμάρτων τε καὶ οὐ συμβλητῶν Ael.NA 6.60, ἐν τούτοις γὰρ οὐδὲν ἀτέκμαρτον Plu.2.399a, cf. 580f, οὐδέν ἐστι γνωστόν, ἀλλὰ πάντα ἀτέκμαρτα Arr.Epict.2.20.4, como pred. c. suj. inf. τὰ δ' εἰς ἐνιαυτὸν ἀτέκμαρτον προνοῆσαι Pi.P.10.63

• difícil de explicar φυγαὶ καὶ διώξεις ἀτέκμαρτοι Pl.Lg.638a, δέος Th.4.63

• irreconocible πρόσωπον Nonn.D.5.396

• que no deja huellas πέδιλον Nonn.D.7.313

• neutr. subst. incertidumbre τὸ γὰρ ἀ. ἐν τῇσι καθάρσεσι Hp.Ep.16, τὸ ἀστάθμητον καὶ ἀ. τῶν ἐκδ[ε]χομένων με χρόνων la inestabilidad e incertidumbre de los tiempos que me esperan, Erot.Fr.Pap.Nin.A 105

• neutr. plu. como adv. imprevisiblemente ἐπὶ μὰν βαίνει τι καὶ λάθας ἀτέκμαρτα νέφος Pi.O.7.45.

2 inconstante ἄνθρωπος ... ἀτέκμαρτος, οὐδὲν οὐδέποτ' ἐν ταὐτῷ μένων (c. juego de palabras entre el hombre y el ave cuyo vuelo no permite hacer conjeturas), Ar.Au.170.

II que no tiene límites, ilimitado γαστὴρ ἀ. apetito desmesurado Opp.H.2.206, ἐρημία Plu.Luc.14, ὕδωρ Ὠκεανοῦ Orph.A.1150, θάλασσα Nonn.D.13.537.

III adv. -ως sin indicios τῶν δὲ ἀ. ἐχόντων ὅτου ἕνεκα ἔστι X.Mem.1.4.4, cf. Plu.2.399a, Nonn.D.37.440.

ἀ·τέκμαρτος, ος, ον : sans marque distinctive, sans signe de reconnaissance ; p. suite :

1 qu’on ne peut deviner ou conjecturer (oracle, Hdt. 5, 92 ; sort, Eschl. Pers. 910 ; etc.) ; neutre adv. ἀτέκμαρτα, Pd. O. 7, 45, sans indice, au hasard ; p. suite, sur quoi l’on ne peut raisonner : δέος ἀ. Thc. 4, 63, crainte vague, dont on ne peut démêler les motifs ||

2 en parl. de pers. sur qui l’on ne peut se fier, incertain, inconstant, Ar. Av. 170 ||

3 sans limite, sans bornes, infini (désert, Plut. ; océan, Orph. Arg. 1150 ; etc.) ; fig. en parl. de gourmandise, Opp. H. 2, 206.

Étym. ἀ, τεκμαίρω.

ἀ-τέκμαρτος -ον [τεκμαίρω] zonder zeker teken, onbepaald
1. onzeker: ἀ. μοῖρα onzeker lot Aeschl. Pers. 910; onduidelijk, onverklaard: τοῦτο ... πρότερον ἦν ἀτέκμαρτον dit (orakel) was eerder onverklaard Hdt. 5.92γ.1; τὸ ἀτέκμαρτον δέος de vage angst Thuc. 4.63.1; van pers. onberekenbaar.
2. onafgebakend, niet te onderscheiden: ἀ. ἀτραποί onduidelijke paden Plut. Caes. 25.4; ἀ. ἐρημία een onbewegwijzerde woestijn Plut. Luc. 14.6.

ἀτέκμαρτος, 1) nicht zu bezeichnen, nicht zu erraten, χρηστήριον, dunkel, Her. 5.92.3 ; καὶ ἄδηλος Ael. bei Suid.; καὶ ἀσύμβλητα H.A. 6.60 ; sich durch kein Metkmal ankündigend, ἀτέκμαρτον προνοῆσαι Pind. P. 10.63 ; dgl. Ol. 7.45 ; μοῖρα ἀτεκμαρτοτάτη, gar nicht vorauszusehen, Aesch. Pers. 874 ; nicht zu berechnen, δέος (es ist ungewiß, ob sie sich als gegründet oder als unnötig zeigen wird), Thuc. 4.63 ; ἄνθρωπος, unbeständig, Ar. Av. 170 ; φυγαί, nicht zu beurteilen, Plat. Legg. I.638a ; ἀτεκμάρτως ἔχειν, sich nicht bestimmt angeben lassen, Xen. Mem. 1.4.4.
2) unbegrenzt, Orph. Arg. 1150 ; ἄεθλοι, γαστήρ, Opp. H. 1.35, 2.206.

ἀ˘τέκμαρτος

1obscure, unpredictable τὰ δʼ εἰς ἐνιαυτὸν ἀτέκμαρτον προνοῆσαι pr. P. 10.63 n. pl. pro adv., ἐπὶ μὰν βαίνει τι καὶ λάθας ἀτέκμαρτα νέφος (Er. Schmid: ἀτέκμαρτον codd.) O. 7.45

ἀτέκμαρτος τεκμαίρομαι

- - 1not to be guessed, obscure, baffling, Hdt., Thuc.:—adv., ἀτεκμάρτως ἔχειν to be in the dark about a thing, Xen.
  - 2of persons, uncertain, inconsistent, Ar.

Menu

Word wheel

ἀτέκμαρτος

Saved

Recent