About Report a problem

Menu

ἀτάσθαλος

ἀτάσθαλος, presumptuous, reckless, arrogant

Could not find ἀτασθάλῳ in Logeion dictionaries.

ἀτασθάλῳ masculine dative singular, feminine dative singular, neuter dative singular of ἀτάσθαλος

See ἀτασθάλῳ in Morpho

ἀτάσθᾰλος [ᾰτ], ον,
  • reckless, presumptuous, wicked, of men, ἀνέρα . . ἀ. ὀβριμοεργόν Il. 22.418; ἀ. ἀνδρὶ ἔοικας Od. 8.166, etc.; so in Hdt., ἄνδρα ἀνόσιόν τε καὶ ἀ. 8.109; ἀνὴρ δεινὸς καὶ ἀ. 9.116, cf. Him. Ecl. 13.28, al.
      • 2 of menʼs acts, words, etc., Τρωσὶν τῶν μένος αἰὲν ἀ. Il. 13.634; λίην γὰρ ἀ. ὕβριν ἔχουσιν Od. 16.86; ἄνδρες δραῖσιν ἀτάσθαλα Alc. Supp. 27.11; λέγειν βάρβαρά τε καὶ ἀ. Hdt. 7.35; ἔρδειν πολλὰ καὶ ἀ. Id. 3.80; πρῆγμα ἀ. ποιήσαντες ib. 49; ἀ. οὐδὲν ἔρεξας Theoc. 22.131.—Ep., Aeol., and Ion. word, used for comic effect by Strato Com. 1.38; also in later Prose, Luc. Cont. 3, Arr. An. 6.27.4, etc.—In EM 261.56 also ἀτασθάλεος, ον.

Saved

Recent