Logeion | ἀφύσσω

ἀφύσσω, Ep. impf. ἄφυσσον Call. Cer. 70: fut. ἀφύξω, Dor. -ξῶ Theoc. 7.65: aor. ἤφῠσα Od. 9.165, Ep. ἄφυσσα 2.379, E. IA 1051 (lyr.), imper. ἄφυσσον Od. 2.349:—Med., aor. ἠφῠσάμην, Ep. ἀφύσσατο Il. 16.230:—

draw liquids, esp. from a larger vessel with a smaller, νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων Il. 1.598, cf. Od. 9.9; οἶνον ἐν ἀμφιφορεῦσιν ἠφύσαμεν 9.165; εἰς ἄγγεʼ ἀφύσσαι δῶρα Διωνύσου Hes. Op. 613:—Pass., πίθων ἠφύσσετο οἶνος was drawn from the winejars, Od. 23.305: metaph., ἄφενος καὶ πλοῦτον ἀφύξειν draw full draughts of wealth, i.e. heap it up, τινί for another, Il. 1.171; ἀ. νέκταρ ἐρώτων AP 5.225 (Paul.Sil.).
- - 2 sound, probe, ἰητὴρ ἕλκος ἀ. Opp. H. 2.597.
- II Med., draw for oneself, help oneself to, οἶνον ἀφυσσόμενος Il. 23.220; ἀπὸ Κηφισοῦ ῥοὰς . . ἀφυσσαμέναν, of Aphrodite, E. Med. 836 (lyr.); φύλλα ἠφυσάμην I heaped me up a bed of leaves, Od. 7.286, cf. 5.482: metaph., αἰῶνος σπειρήματʼ ἀφυσσάμενος App.Anth. 3.186.—Trag. only in E. l.c. and IA 1051.

A en v. act.

I de líquidos

1 sacar, trasvasar, trasegar c. ac. y gen. c. y sin prep. νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων Il.1.598, cf. Od.9.9, h.Ven.206, Io Trag.10, Theoc.l.c., Nonn.D.19.249, οἶνον ἐκ πηγῶν Philostr.Im.1.14, λοιβῆς ... χρυσεαῖς πέλλαις γάνος Lyc.708, χερσὶ ... πηλὸν ... ἐκ ποταμοῖο Nonn.D.11.180, cf. 15.6, πηγὰς ἀφύσσων δώδεκ' ἐκ μιᾶς πέτρας Ezech.250

• en v. pas. πολλὸς δὲ πίθων ἠφύσσετο οἶνος Od.23.305, cf. Nonn.D.18.154

• c. ac. y dat. loc. trasvasar, trasegar, verter ἄγε δή μοι οἶνον ἐν ἀμφιφορεῦσιν ἄφυσσον Od.2.349, cf. 379

• c. εἰς y ac. εἰς ἄγγε' ἀφύσσαι δῶρα Διωνύσου Hes.Op.613, ἄφυσσε λοιβάν E.IA 1051, οἶνον Call.Cer.69, κοτυλήρυτον ὄξος Nic.Th.539, cf. Nonn.D.12.39.

2 medic. sacar el líquido de, sondar ἰητὴρ ... ἕλκος ἀφύσσων οἰδαλέον el médico ... sondando la llaga inflamada con sanguijuelas, Opp.H.2.597, cf. ἀφύσσειν· ψηλαφᾶν Hsch.

II de sólidos y fig.

1 extraer, acumular, explotar ἄφενος καὶ πλοῦτον ἀφύξειν Il.1.171, ἔνθεν ἀφύξω Λυδῶν ... ὄλβον Nonn.D.34.212.

2 libar ὀφθαλμοί, τέο μέχρις ἀφύσσετε νέκταρ ἐρώτων; AP 5.226 (Paul.Sil.).

B en v. med.

I

1 tomar, servirse, escanciarse esp. en libaciones y sacrificios αἴθοπα οἶνον Il.16.230, cf. Call.Fr.246, οἶνον δ' ἐκ κρητῆρος ἀφυσσόμενοι δεπάεσσιν ἔκχεον Il.3.295, ἀπὸ δὲ κρητῆρος Ἀθήνῃ ... ἀφυσσόμενοι λεῖβον ... οἶνον Il.10.575, cf. 3.295, 23.220, Nonn.D.14.432, A.R.1.456, Opp.C.4.346.

2 tomar, beber ἇς ἄπο νᾶμα ... χείλεσσιν ἁλκύονες AP 9.333.4 (Mnasalc.), cf. Nonn.D.41.72

• fig. αἰῶνος σπειρήματ' ἀφυσσάμενος ἀπ' ἐμεῖο παιδείης App.Anth.3.186.

II en rel. c. ríos y cursos de agua

1 obtener, hacer provisión esp. náut. hacer aguada ἀφυσσάμενοι μέλαν ὕδωρ Od.4.359, 9.85, 10.56, ὕδωρ ποτιδόρπιον A.R.1.1209, cf. Opp.H.5.279, gener. καθαρὸν γάνος Ἠριδανοῖο Lyr.Alex.Adesp.SHell.1180, cf. Nonn.D.47.40.

2 abs. obtener un líquido según el cont.

• agua ἐπὶ Κηφισοῦ ῥοαῖς τὰν Κύπριν κλῄζουσιν ἀφυσσάμεναν (por ser Cipris la que garantiza el curso constante del Cefiso), E.Med.836, cf. A.R.3.1349, 4.1768, Euph.38c.2, Nonn.D.45.353, sangre αὐτὴ ... χερσὶν ἀφυσσαμένα A.R.4.669.
•Verb. en -σσω de la misma raíz que ἀφύω q.u.

1 ἀφύσσω, v. *ἀφύω 1.

2 ἀφύσσω (v. les temps ci-dessous) [ᾰ]

I puiser, part. d’un grand vase pour verser dans un petit : νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος, Il. 1, 598 ; οἶνον ἐκ κρητῆρος, Od. 9, 9, puiser du nectar, du vin dans un cratère ; οἶνον ἐν ἀμφιφορεῦσιν, Od. 2, 349 ; 9, 165, puiser du vin dans des amphores ; εἰς ἄγγεα, Hés. O. 611, verser dans des vases (le vin qu’on puise) ; au pass. πίθων ἠφύσσετο οἶνος, Od. 23, 305, on puisait du vin des jarres ; fig. ἄφενος καὶ πλοῦτον ἀφ. Il. 1, 171, puiser, c. à d. amasser de la fortune et des richesses ||

II p. suite, s’enfoncer ou pénétrer dans, d’où :

1 déchirer : διὰ (adv.) δ’ ἔντερα χαλκὸς ἤφυσ’, Il. 13, 508 ; 17, 315, et le fer (lui) déchira les entrailles ||

2 fouiller, sonder : ἕλκος, Opp. H. 2, 597, une blessure ||

Moy. (ao. ἠφυσάμην)

1 puiser pour soi : ὕδωρ, Od. 4, 359, etc. ; οἶνον, Il. 16, 230 ; 23, 220, de l’eau, du vin ; ἐκ κρητῆρος, Il. 3, 295 ; ἀπὸ κρητῆρος, Il. 10, 579, d’un cratère ||

2 p. suite, amasser pour soi : ἀ. φύλλα, Od. 7, 286, se faire un lit de feuilles ||

➳ Impf. poét. ἄφυσσον, Call. Cer. 70. Fut. inf. ἀφύξειν, Il. 1, 171 ; fut. dor. ἀφυξῶ, Thcr. Idyl. 7, 65 ; fut. poét. ἀφύσω ou ἀφύσσω, Anth. 5, 226. Ao. sbj. 3 sg. ἀφύξῃ, Opp. H. 1, 769. Ao. homér. ἤφυσα, Il. 13, 508 ; 3 sg. épq. ἄφυσσε, Od. 2, 379 ; impér. ἄφυσσον, Od. 2, 349 ; part. ἀφύσσας, Od. 9, 204. — Pass. impf. 3 sg. ἠφύσσετο, Od. 23, 305. — Moy. prés. part. ἀφυσσόμενος, Il. 23, 220. Ao. ἠφυσάμην, Od. 7, 286 ; 3 sg. épq. ἀφύσσατο, Il. 16, 230 ; part. acc. fém. dor. ἀφυσσαμέναν, Eur. Med. 838 — Mot surt. épq. ; ttf. Eur. l. c., I.A. 1051, et en prose réc. Luc. Par. 10 ; etc.

Étym. cf. ἀφύω.

ἀφύσσω, praes. ook ἀφύω in compos.; aor. ἤφυσ(σ)α; fut. ἀφύξω, scheppen, van vloeistoffen: νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων nektar uit het mengvat scheppend Il. 1.598; van andere zaken scheppen, ophopen, verzamelen: ἄφενος καὶ πλοῦτον ἀ. overvloed en rijkdom verzamelen Il. 1.171.

ἀφύσσω, fut. ἀφύξειν Il. 1.171 ; dor. ἀφυξῶ Theocr. 7.65 ; aor. ἤφυξα, Sp., wie Opp. H. 1.769 ; Hom. ἠφύσαμεν Od. 9.165 ; ἀφύσσας Od. 9.204, ἄφυσσεν 2.379, ἄφυσσον 2.349, ἀφύσσατο Il. 16.230, ἀφυσσάμεθα Od. 9.85, ἀφυσσάμενοι v.l. Il. 10.579, ἠφυσάμην Od. 7.286 ; Tmesis schwer zu erkennen;
schöpfen, aus einem größern Gefäße in ein kleineres, νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος, aus dem Mischgefäße, Il. 1.598 ; οἶνον ἐκ κρητῆρος ἀφυσσάμενοι δεπάεσσιν ἔκχεον Il. 3.295 ; οἶνον ἐν ἀμφιφορεῦσιν Od. 2.379 ; εἰς ἄγγεα Hes. O. 611 ; – πίθων ἠφύσσετο οἶνος, ward aus den Fässern geschöpft, Od. 23.305 ; ὕδωρ 9.85 ; Λήθης ὕδωρ ὑπὸ στόμα Opp. Cyn. 2.417 ; H. 1.769 εὔτε Ζεὺς ἐκ νεφέων ὄμβρον ἀφύξῃ, Regen ergießen ; übertr., ἄφενος καὶ πλοῦτον ἀφ., Reichtum schöpfen, d.i. anhäufen, Il. 1.171 ; ἀμφὶ δὲ φύλλα ἠφυσάμην, ich häufte mir Laub zusammen, Od. 7.286 ; διὰ ἔντερα χαλκὸς ἤφυσε Il. 13.508, auf διαφύσσω zu beziehen ; doch Opp. Hal. 2.597 ἕλκος ἀφύσσειν, das Geschwür öffnen. Selten in Prosa. Luc. Parasit. 10.
Die Ableitung ist dunkel, doch scheint es kein Kompositum von ὕω, sondern mit ἀφρός zusammenzuhängen.

ἀφύσσω

Fut. infin. ἀφύξειν Il. 1.171.

3 sing. aor. ἤφυσε Il. 13.508, Il. 17.315. ἄφυσσε Il. 14.517: Od. 2.379.

1 pl. ἠφύσαμεν Od. 9.165.

Imp. ἄφυσσον Od. 2.349.

Pple. ἀφύσσας Od. 9.204.

Aor. mid. ἠφυσάμην Od. 7.286.

3 sing. ἀφύσσατο Il. 16.230.

1 pl. -άμεθα Od. 9.85, Od. 10.56. Masc. pl. pple. ἀφυσσάμενοι Od. 4.359.

(δι-, ἐξαφύω, ἐπ-.)

- 1
  To draw (water).
  In mid. Od. 4.359, Od. 9.85 = Od. 10.56.
- 2
  To draw off (wine etc.): νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος Il. 1.598. Cf. Od. 2.349, 379, Od. 9.9, 165, 204.
  
  In mid.: ἐκ κρητῆρος ἀφυσσόμενοι δεπάεσσιν (in cups) Il. 3.295. Cf. Il. 10.579, Il. 16.230, Il. 23.220.
  
  In pass.: πολλὸς ἠφύσσετο οἶνος Od. 23.305.
- 3
  To get together, heap up (wealth) Il. 1.171.
  
  In mid., to bring or gather together (about one): ἀμφὶ φύλλα ἠφυσάμην Od. 7.286.
- 4
  Of a weapon, to let out (the entrails) like water: διὰ δʼ ἔντερα χαλκὸς ἤφυσεν Il. 13.508 = Il. 17.315. Cf. Il. 14.517.

ἀφύσσω , fut. ἀφύξω, aor. ἤφυσα, part. ἀφύσσᾱς, mid. aor. ἠφυσάμην, ἀφυσσάμην, part. ἀφυσσάμενος: draw (water or wine), mid., for oneself, often by dipping from a larger receptacle into a smaller (ἀπὸ or ἔκ τινος, or τινός); οἰνοχόει γλυκὺ νέκταρ, ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων, for the other gods, Il. 1.598; ἀφυσσάμενοι μέλαν ὕδωρ, for their own use, on ship-board, Od. 4.359; διὰ (adv.) δʼ ἔντερα χαλκὸς| ἤφυσε, pierced and ‘opened,’ (cf. ‘dip into’ him), Il. 13.508, Il. 17.315, Il. 14.517; met., ἄφε-νος καὶ πλοῦτον ἀφύξειν, ‘draw off,’ i. e. accumulate riches for another man, Il. 1.171.

ἀφύσσω

- Ito draw liquids, esp. from a larger vessel with a smaller, οἶνον ἐν ἀμφιφορεῦσιν ἠφύσαμεν Od.:—Pass., πίθων ἠφύσσετο οἶνος was drawn from the wine-jars, Od.:—metaph., πλοῦτον ἀφύξειν to draw full draughts of wealth, i. e. heap it up, τινί for another, Il.
- IIMid. to draw for oneself, οἶνον Il.; ῥοάς Eur.:—metaph., φύλλα ἠφυσάμην I heaped me up a bed of leaves, Od.

Menu

Word wheel

ἀφύσσω

Saved

Recent