ἄφωνος
ἄφωνος, voiceless, speechless, dumb, silent
- voiceless, dumb, Thgn. 669, Hdt. 1.85, D. 18.191; ῥήτωρ Antiph. 196.14; κακὸν ἄ. Com.Adesp. 8 D.; stronger than ἄναυδος (q.v.), Hp. Epid. 3.17.γʹ; εἴδωλα 1 Ep.Cor. 12.2; unable to speak, of a child, Sapph. 118: c. gen., ἄ. τῆσδε τῆς ἀρᾶς unable to utter it, S. OC 865. Adv. -νως ib. 131 (lyr.): neut. pl. as Adv., ἄφωνα σημανοῦσιν . . ὡς . . A. Pers. 819.
- 2 with a poor voice, τραγῳδός D.T. 631.21.
- 3 intestate, Tab.Heracl. 1.151.
- 4 ἄφωνα (sc. γράμματα, στοιχεῖα) consonants, ἄ. καὶ φωνοῦντα (fort. ἄ. φωνήεντα) E. Fr. 578.2; τοῖς ἄλλοις φωνήεσί τε καὶ ἄ. Pl. Cra. 393e; τὸ σῖγμα τῶν ἀ. ἐστί Id. Tht. 203b: but esp. of mutes, τὰ ἄφθογγα καὶ ἄ. Id. Phlb. 18c, cf. Cra. 424c; opp. ἡμίφωνα, Arist. Po. 1456b28, cf. Phld. Po. 2.16, Herc. 994.28, D.H. Comp. 14, D.T. 631.20, S.E. M. 1.102.
I
1 callado, silencioso
παρθηνικαί
ἄ. ἐκ Τεγέας εἰς Μυσίαν
ἄ. δικαστὴς ... οὐκ ἄν ποτε δ' ἱκανὸς γένοιτο
ὑπὸ λύπης
ὡς μὴ ... ἄ. εἴην ... ὥσπερ κωμικὸν δορυφόρημα κεχηνὼς σιωπῇ παραφεροίμην
ἀφώνου ... ἐν ταῖς ἐκκλησίαις καθημένου
ἕστασαν ἄφωνοι πάντες
ἀφωνότατον ἐκάθισε τὸν πολυφωνότατον χρησμολόγον
• reducido al silencio, silenciado
ἄ. χρημοσύνῃ
mudo por la necesidadδικαστήρια φαῦλα καὶ ἄφωνα
ῥήξει αὐτοὺς ἀφώνους
• fig.
γράμμασιν τελευτᾶν ἀφώνους
generaciones que desaparecen sin expresarse por escrito
2 mudo patológicamente
παῖς ἄ.
εἴθ' ἦν ἄφωνον σπέρμα ... βροτῶν
πῶς γὰρ γένοιτ' ἂν ... ῥήτωρ ἄ.;
διὰ τὴν θείαν ἐνέργειαν ἄ.
3 de anim. privado de su voz propia
ἄφωνα ποιοῦντα
κύνας ... ἀφώνο[υς ἵσ]τησι
τῶν ζῴων τὰ μὲν ἄφωνα τὰ δὲ φωνήεντα
ἰχθύες
ἄ. ἐν ἀνθρώπου φωνῇ
4 de inanimados mudo, carente de voz
ἄ. ἔοισα
ἐς τοὺς ἀφώνους μάρτυρας φεύγεις
εἴδωλα
5 con poca o mala voz, afónico
τραγῳδός
6 que no ha emitido su última voluntad, intestado, TEracl.1.151.
II
1 incomprensible, sin sentido
ἐκ Δελφῶν δ' ἔχων ἥκει τι κακὸν ἄφωνον
viene de Delfos con algo malo e incomprensibleτοσαῦτα ... γένη φωνῶν εἰσιν ἐν κόσμῳ, καὶ οὐδὲν ἄφωνον
tantas clases de lenguas hay en el mundo y ninguna sin sentido
2 impronunciable sin ayuda de vocal, subst. τὸ ἄφωνον consonante
ἄφωνα καὶ φωνήεντα
τὸ σῖγμα τῶν ἀφώνων ἐστί
• muda, oclusiva como una tercera clase, Pl.Cra.424c, Phlb.18cbis, Arist.Po.1456b28, Diog.Bab.Stoic.3.213, D.T.631.21, D.H.Comp.14.3, cf. 22, S.E.M.1.102, op.
τὸ ὑγρόν
III adv. -ως sin voz S.OC 131.
1. zonder stem, sprakeloos:
2. gramm., subst.
1) sprachlos, stumm, Pind. P. 9.101 ; Aesch. P. 815 u. Folgde ; auch in Prosa von Her. 1.85 an nicht selten. In tabula Heracl. = ohne Testament.
2) τὰ ἄφωνα, sc. γράμματα, die stummen Buchstaben, Konsonanten, Plat. Theaet. 203b ; den φωνήεντα, Vokalen entgeggstzt Crat. 893d.
• Adv. ἀφώνως , stumm, Soph. O.C. 131.
- 1in silence, silent ἄφωνοί θʼ ὣς ἕκασται φίλτατον παρθενικαὶ πόσιν ἢ υἱὸν εὔχοντʼ, ὦ Τελεσίκρατες, ἔμμεν P. 9.98
Strong 880
dumb, speechless: Ac 8:32
(LXX); of idols (MM, s.v.), I Co 12:2; of beasts, II Pe 2:19; τοσαῦτα γένη φωνῶν καὶ οὐδὲν ἄ.—so many kinds of voices and none voiceless, i.e. without signification, unintelligible: I Co 14:10.†
- 1voiceless, speechless, dumb, silent, Theogn., Hdt., Dem.: c. gen., ἄφωνος ἀρᾶς unable to utter a curse, Soph.:—adv. -νως, without speaking, Dem.; neut. pl. as adv., Aesch.
- 2ἄφωνα (sc. γράμματα), consonants, opp. to φωνοῦντα or φωνήεντα (vowels), Eur., Plat.