κελαδέω

κελᾰδ-έω, Sapph. 4, E. IT 1093 (lyr.); 3 pl. -έοντι Pi. P. 2.15: fut. -ήσω Terp. 5, Pi. O. 2.2, E. HF 694 (lyr.), -ήσομαι Pi. O. 10(11).79: poet. aor. κελάδησα B. 15.12, A. Ch. 609 (lyr.), E. Hel. 371 (lyr.): (κέλαδος):—Ep. and Lyr. (Trag. and Com. only in lyr. and anap., exc. Theopomp.Com. 40: late in Prose, Aq. Is. 49.13, Philostr. VA 6.17, Ps.-Luc. Philopatr. 3) Verb (cf. κελάδω),

• sound as flowing water, ὔδωρ ψῦχρον κ. Sapph. l.c.; κῦμα κελαδοῦν Orac. ap. Aeschin. 3.112.
• • • 2 of persons, shout aloud, ἀτὰρ κελάδησαν Ἀχαιοί, in applause, Il. 23.869; ἐμὲ δεῖ κ. Pratin. Lyr. 1.3, cf. B. l.c.; κελαδέοντι ἀμφὶ Κινύραν φᾶμαι Pi. P. 2.15: c. acc. cogn., κ. ὕμνους Terp. 5, cf. Pi. N. 4.16 codd.; νόμον Id. Pae. 2.101; ἁδυμελῆ κόσμον κ. Id. O. 11(10).14; [βοάς], παιᾶνας, E. Ion 93, HF l.c.
    • 3 of various cries, e.g. of a new-born babe, A. Ch. 609; of the swallow, Ar. Pax 801, Ra. 684; of the grasshopper, Theopomp.Com. l.c.; of the cock, ἐξ εὐνᾶς κ. crows from his perch, Theoc. 18.57; of bells, ring, tinkle, E. Rh. 384; of the flute, κ. φθόγγον κάλλιστον Id. El. 716; of the sea, Ar. Th. 44.
  • II trans., sing of, celebrate loudly, τινα Pi. O. 1.9, 2.2, 6.88, E. IT 1093, Ar. Ra. 1527; τέμενος B. 13.21, cf. E. Tr. 121; τινὰ ἀμφʼ ἀρετᾷ Pi. P. 2.63.

κελαδέω, Lärm machen, schreien, tosen ; von einer großen Volksmenge, Il. 23.869 ; Aesch. Ch. 601 ; κλύε καὶ κόμπους κωδωνοκρότους παρὰ πορπάκων κελαδοῦντας Eur. Rhes. 385 ; Sp., vom Hahn Luc.; – trans., ertönen lassen ; ὕμνον Pind. N. 4.16 ; κόσμον ἐπὶ στεφάνῳ κελαδήσω Ol. 10.14 ; anrufen, preisen, ἀρετάν, Ἥραν, Pind.; βοὰν Ἑλλὰς κελάδησε Eur. Hel. 376 ; παιᾶνας Herc.Fur. 694. – Pind. hat auch das fut. med., βροντὰν Διὸς κελαδησόμεθα Ol. 11.83. – Vgl. κελάδω.

κελαδέω

[κέλαδος.]

To shout in approval or applause: ἐπὶ Τρῶες κελάδησαν Il. 8.542=Il. 18.310. Cf. Il. 23.869.

κελᾰδέω (κελαδέοντι,- -έοντι; -έων; -εῖν: fut. -ήσω, -ήσομεν: aor. -ησε, -ήσαθʼ, -ησαν; -ήσετʼ(ε) subj. coni.; -ῆσαι, -έσαι coni.: med. fut. -ησόμεθα.)

• • a hymn c. acc. κελαδεῖν Κρόνου παῖδʼ O. 1.9 τίνα θεόν, τίνʼ ἥρωα τίνα δʼ ἄνδρα κελαδήσομεν; O. 2.2 ὄτρυνον νῦν ἑταίρους πρῶτον μὲν Ἥραν Παρθενίαν κελαδῆσαι O. 6.88 ὄφρα Θέμιν ἱερὰν Πυθῶνά τε καὶ ὀρθοδίκαν γᾶς ὀμφαλὸν κελαδήσετʼ (Heyne: κελαδῆτε codd.) P. 11.10 εὔχομαι ταύταν ἀρετὰν κελαδῆσαι σὺν Χαρίτεσσιν N. 9.54 c. dupl. acc., καί νυν ἐπωνυμίαν χάριν νίκας ἀγερώχου κελαδησόμεθα βροντὰν (cf. P. 11.10: i. e. as a victory blessing. v. ἐπωνύμιος) O. 10.79 ἄμμι δʼ ἔοικε Κρόνου σεισίχθον υἱὸν γείτον ἀμειβομένοις εὐεργέταν ἁρμάτων ἱπποδρόμιον κελαδῆσαι I. 1.54
  • b abs. ἀναβάσομαι στόλον ἀμφʼ ἀρετᾷ κελαδέων P. 2.63, cf. P. 2.15
  • c c. cogn. acc., sing κόσμον ἐπὶ στεφάνῳ χρυσέας ἐλαίας ἁδυμελῆ κελαδήσω O. 11.14 Μοῖσα, καὶ πὰρ Δεινομένει κελαδῆσαι πίθεό μοι ποινὰν τεθρίππων P. 1.58 θαμά κε, τῷδε μέλει κλιθείς, ὕμνον κελάδησε καλλίνικον (υἱὸν coni. Bergk) N. 4.16 πολλὰ μὲν ἀρτιεπὴς γλῶσσά μοι τοξεύματʼ ἔχει περὶ κείνων κελαδέσαι (Br. Keil: v. E. Fränkel, K. Z., 1909, 258; Schwyz., 1. 753: κελαδῆσαι codd.: κελαδέμεν Er. Schmid) I. 5.48 ἔσσυταί τε Μοισαῖον ἅρμα Νικοκλέος μνᾶμα πυγμάχου κελαδῆσαι I. 8.62 παρθένοι χαλκέᾳ κελαδ[έον]τι γλυκὺν αὐδᾷ [τρόπ]ον Pae. 2.101 κελ]άδησαν αὐδάν Pae. 7.17 κελαδ[ήσαθʼ ὕμ]νους (supp. Snell e v. l. ap. Σ.) Πα. 7B. 10. ὄ]ρθιον ἰάλεμ[ον ]κελαδησατ[ Θρ. 5a. 3 = b. 7.
  • d of the song itself, κελαδέοντι μὲν ἀμφὶ Κινύραν πολλάκις φᾶμαι Κυπρίων resound P. 2.15 ἀγών, τὸν ὕμνος ἔβαλεν ὀπὶ νέων ἐπιχώριον χάρμα κελαδέων celebrating N. 3.66

κελαδέω : sound applause, shout in applause, aor. (Il.)

κελαδέω κέλαδος

• • Ito sound as rushing water, Orac. ap. Aeschin.:— to shout aloud, in applause, Il.; κ. παιᾶνα to sound the loud paean, Eur.
  • • 2of various sounds, to utter a cry, cry aloud, Aesch., Ar., etc.; of bells, to ring, tinkle, Eur.; of the flute, κ. φθόγγον κάλλιστον Eur.
  • IItrans. to sing of, celebrate loudly, τινά Pind., Eur., etc.