ἐκπυητικός
ἐκπυητικός, bringing to suppuration
Could not find ἐκπυητικόν in Logeion dictionaries.
ἐκπυητικόν masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of ἐκπυητικός
ἐκπῡ-ητικός, ή, όν,
- bringing to suppuration, Hp. Aph. 5.22.
1 que padece supuraciones de pers., Hp.Coac.531.
2 que hace supurar, supurativo
τὸ θερμόν
δύναμις
de los medicamentosτὸ μὲν γὰρ πύρινον ἄλευρον ἐκπυητικώτατόν ἐστι
• de síntomas propio de la supuración, que indican supuración Hp.Coac.318, cf. 516.
ἐκπυητικός, ή, όν [ῡ] qui facilite ou provoque la suppuration, Hpc. Aph. 1253.
Étym. ἐκπυέω.
ἐκπυητικός, [ῡ], ή, όν, zum Eltern bringend, Hippocr.