ἐκπύημα
ἐκπύημα, sore that has suppurated
ἐκπῡ-ημα, ατος, τό,
- sore that has suppurated, Hp. VM 22, Prog. 15, Coac. 278.
medic. supuración
οὔτε πυρετῶν ἐπιλαμβανόντων, οὔτε ἐκπυημάτων ἐπιγινομένων
κακοήθεα ... τὰ ἄλλα ἐκπυήματα
ἐκπύημα, ατος (τὸ) [ῡ] abcès en suppuration, Hpc. Progn. 41, etc.
Étym. ἐκπυέω.
ἐκπύημα, τό, vereiterte Wunde, Geschwür, Hippocr.