ἐμπνευστός
ἐμπνευστός, blown into
ἐμ-πνευστός, ή, όν,
- blown into: ἐ. ὄργανα wind-instruments, Aristocl. ap. Ath. 4.174c, Ps.-Plu. Vit.Hom. 148, Nicom. Harm. 2; τὰ ἐ. alone, Theo Sm. p.57 H., Iamb. in Nic. p.122 P.
- II = ἄφρων, Hsch.
1 mús. de aire impelido, de viento
(ὄργανα) op. ἐντατός
‘de cuerda’
• neutr. plu. subst.
τὰ ἐμπνευστά
2 fig. inspirado
ἀγών
3
ἐ.· ἄφρων
ἐμπνευστός, ή, όν, dans lequel on souffle, Nicom. Harm. 5, 8 ; ἐμπνευστὰ ὄργανα, Arstt. (Ath. 174c) instruments à vent.
Étym. vb. d’ἐμπνέω.
ἐμπνευστός, ή, όν, eingeblasen ; ὄργανα, Blaseinstrumente, Ath. IV.174c u. Music.