Logeion | ἐμπνέω

ἐμπνέω, poet. ἐμ-πνείω, fut. -πνεύσομαι E. Andr. 555; later -πνεύσω Aen.Gaz. Ep. 11:—

blow or breathe upon, c. dat., πόντῳ Hes. Op. 508; ἐμπνείοντε μεταφρένῳ, of horses so close behind as to breathe upon oneʼs back, Il. 17.502; of a lover, Hsch.; κατʼ οὖρον, ὥσπερ ἱστίοις, ἐμπνεύσομαι τῇδε E. l.c.; ἄνεμος ἐμπνεύσας δορί Id. Cyc. 19; [αὐλοῖς] ἐμπνεῖν breathe into, play the flute, AP 9.266 (Antip.): c. acc. cogn., χείλεσι μοῦσαν ἐ., of Pan, APl. 16.226 (Alc.):—Pass., ἐμπνεόμενα ὄργανα Poll. 4.67; πνεῦμα -πνεόμενον τῷ αὐλῷ S.E. P. 1.54.
- - 2 abs., breathe in, inhale, Hp. Flat. 4; but usu.,
  - - b breathe, live, be alive, A. Ag. 671, Ar. Th. 926, Pl. Ap. 29d, etc.; τὰ ἐμπνέοντα, = ἔμψυχα, Call. Iamb. 1.127; ἐ. τᾷ τέχνᾳ AP 9.777 (Phil.); of one expiring, βλέποντα κἀμπνέοντʼ ἔτι S. Ph. 883; σμικρὸν ἐμπνέουσʼ ἔτι E. Alc. 205; βραχὺν δὴ βίοτον ἐμπνέων ἔτι Id. Hipp. 1246.
  - 3 c. gen., breathe of, be laden with, Ἀραβίης ὀδμῆς Perict. ap. Stob. 4.28.19; ἐ. ἀπειλῆς καὶ φόνου Act.Ap. 9.1.
- II trans., blow into, ἄνεμος μέσον ἱστίον ἐ. swell the sail, h.Bacch. 33, cf. Pi. I. 2.40.
- - 2 breathe into, infuse into, μένος, θάρσος. τινί, Il. 20.110, Od. 9.381, al.; [Μοῦσαι] ἐνέπνευσαν δέ μοι αὐδήν Hes. Th. 31; πατρὶ . . πατρὸς ἐνέπνευσεν μένος Pi. O. 8.70: also c. inf. pro acc., φᾶρος ἐνέπνευσε φρεσὶν ὑφαίνειν breathed into my mind (i.e. inspired me with the thought) to weave it, Od. 19.138:— Pass., to be inspired, ὑπὸ θεοῦ Longin. 16.2; εἰς μαντικήν Plu. Def.orac. 2.421b.

I intr.

1 resoplar ἐμπνείοντε μεταφρένῳ de dos caballos resoplando en mi espalda, Il.17.502.

2 soplar del viento πόντῳ Hes.Op.508, κατ' οὖρον ὥσπερ ἱστίοις ἐμπνεύσομαι τῇδε E.Andr.555, ἄνεμος ἐμπνεύσας δορί E.Cyc.19, ἕνα τῶν ἀνέμων ἀνιᾶσιν ἐμπνεῖν ὥρᾳ Philostr.VA 3.14

• c. ac. de direcc. ἔμπνευσεν δ' ἄνεμος μέσον ἱστίον h.Bacch.33

• abs. Pi.l.c., Thphr.Vent.36, Aesop.1, I.BI 7.317.

3 mús., ref. a instrumentos de viento soplar, tocar en c. dat. εἰ δὲ σὺ τοιούτοις (αὐλοῖς) τότ' ἐνέπνεες AP 9.266 (Antip.Thess.), οἱ μὲν τοῖς αὐλοῖς ἐμπνέοντες ἡγοῦντο Polyaen.1.10, εἴθε ... σῦριγξ ἐγενόμην, ἵν' ἐμπνέῃ μοι Longus 1.14.3, en v. pas. ἐμπνεόμενα ὄργανα instrumentos de viento Poll.4.67.

4 respirar, estar vivo εἴ τίς ἐστιν ἐμπνέων A.A.671, ἤνπερ ἐ. Ar.Th.926, cf. Pl.Ap.29d, ἥδομαι μέν σ' εἰσιδὼν ... κἀμπνέοντ' ἔτι S.Ph.883, οἱ μάτην ἐμπνέοντες ἄνδρες Sch.Theoc.29.19, cf. E.Alc.205, Or.155, Herod.1.90, I.BI 5.458, AI 12.256, Fauorin.Cor.45

• part. neutr. plu. subst. τὰ ἐμπνέοντα los seres vivos Call.Fr.191.62, fig. ὁ σὸς πόνος ... τᾷ τέχνᾳ γὰρ ἐμπνέει pues tu obra, gracias a tu arte, tiene vida ref. un caballo de bronce AP 9.777 (Phil.)

• en aor. med.-pas. ἔμπνυτοrecobró el aliento, volvió en sí de Héctor Il.11.359, ἐμπνύνθη Il.14.436, de Sarpedón Il.5.697, de Andrómaca Il.22.475, de Ulises Od.5.458, de Laertes Od.24.349

• c. ac. int. exhalar, espirar οὐδ' ἔτι θερμὸν ἐμπνείειν Opp.l.c., ὅσοι δὲ μετάρσιον ἐμπνέουσι los que tienen una respiración superficial Adam.2.41.

5 expeler el aire en la respiración, espirar op. ἀναπνέω Hp.Flat.4, tb. en v. med. ἐμπνεῖται ... ὡς τὰ ἔνυδρα κατὰ τὴν τῶν βραγχίων διαστολήν Clem.Al.Strom.7.6.32.

6 c. gen. exhalar un aroma, oler a ἐνέπνευσ' ὁ ... φάσκωλος ... μύρου καὶ βακκάριδος Ar.Fr.336

• part. neutr. plu. subst. οὐδ' ἀλείψεται (ἡ γυνὴ) Ἀραβίης ὀδμῆς ἐμπνέοντα ni se ungirá la mujer con cosas que huelan a perfume de Arabia Perict.Pyth.Hell.143.24, fig. Σαῦλος ἔτι ἐμπνέων ἀπειλῆς καὶ φόνου εἰς τοὺς μαθητὰς τοῦ κυρίου Saulo respirando todavía amenazas y muerte (e.d. amenazas de muerte) contra los discípulos del Señor, Act.Ap.9.1, θεοῦ σοφίας Eus.VC 3.48.2.

II tr.

1 c. ac. de abstr. y dat. de pers. infundir, inspirar, insuflar ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν Il.20.110, cf. 19.159 (tm.), Pi.O.8.70, A.R.2.613, Nonn.D.30.293, ἐνέπνευσαν δέ μοι αὐδὴν θέσπιν Hes.Th.31, cf. Lyr.Alex.Adesp.SHell.993.8, ἐμπνεῖν τι ... τοῖς ἐρωτικοῖς X.Smp.4.15, πᾶσα ψυχὴ ... ζῷα ἐποίησε πάντα ἐμπνεύσασα αὐτοῖς ζωήν Plot.5.1.2, cf. Synes.Hymn.1.490, Procl.H.7.34, tb. de caballos ἵπποισιν ἐνέπνευσεν μένος ἠΰ Il.17.456, c. dat. de pers. e inf. complet. φᾶρος μέν μοι ... ἐνέπνευσε φρεσὶ δαίμων ... ὑφαίνειν un dios me inspiró tejer un gran lienzo (habla Penélope) Od.19.138, sólo c. ac. θάρσος ἐνέπνευσεν μέγα δαίμων Od.9.381, cf. X.HG 7.4.32, Plot.6.7.23, Procl.in Euc.86.2, in R.2.335, τὸ εὔτακτον ἐνέπνευσεν Clem.Al.Paed.1.2.6, ἔμπνευσον ἀοιδάς Hymn.Mag.11.6, abs. ἔμπνευσον τῷ δεῖνα ἀνθρώπῳ insufla tu espíritu en tal hombre, PMag.4.876, cf. 13.845, en v. pas. ἐμπνευσθεὶς ... ὑπὸ θεοῦ Longin.16.2, εἰς δὲ μαντικὴν ἐνεπνεῖτο Plu.2.421b, cf. Procl.in Ti.1.383.7, 3.135.20.

2 en instrum. de viento soplar, tocar c. ac. int. ἔμπνει ... χείλεσι μοῦσανtoca una melodía con los labios dicho de Pan AP 16.226 (Alc.Mess.), en v. pas. τοῦ μουσουργοῦ πνεῦμα ... ἐμπνεόμενον τῷ αὐλῷ S.E.P.1.54.

ἐμ·πνέω (ao. ἐνέπνευσα) :

I intr.

1 souffler sur : πόντῳ, Hés. O. 506, sur la mer, en parl. du vent ; μεταφρένῳ, Il. 17, 502, sur le haut du dos, en parl. de chevaux qui suivent qqn de si près qu’on sent leur souffle ||

2 souffler dans : αὐλοῖς, Anth. 9, 266, dans une flûte ||

3 amener le souffle en soi, respirer, vivre, Eschl. Ag. 671 ; Ar. Th. 926 ; particul. n’avoir plus que le souffle, respirer encore, Soph. Ph. 883 ; Eur. Alc. 205, Hipp. 1246 ; ἕωσπερ ἂν ἐμπνέω, Plat. Ap. 29d, tant que j’aurai le souffle ||

II tr.

1 pousser par son souffle : ἰστίον, Hh. Bacch. 33, gonfler une voile ||

2 fig. souffler dans le cœur ou dans l’esprit, inspirer : μένος τινί, Il. 20, 110 ; θάρσος τινί, Od. 9, 381, etc. souffler la colère ou la hardiesse dans l’âme de qqn ; cf. Hés. Th. 31 ; Plat. Conv. 179b, etc. ; avec l’inf. Od. 19, 138, inspirer de, etc. ; au pass. être animé d’un souffle divin : εἰς μαντικήν, Plut. M. 421b, pour faire des prédictions ; abs. être inspiré, Lgn 15, 2 ||

III avec le gén. exhaler : ὀδμῆς, Périct. (Stob. 488, 2) un parfum ; fig. ἀπειλῆς καὶ φόνου, NT. Ap. 9, 1, respirer la menace et le meurtre ||

➳ Prés. part. poét. non contr. ἐμπνέων, Eur. Hipp. 1246 ; ἐμπνέοντα, Soph. Ph. 883 ; fém. ἐμπνέουσα, Eur. Alc. 205. Fut. ἐμπνεύσομαι, Eur. Andr. 554. — Épq. et ion. ἐμπνείω, Il. 17, 502.

Étym. ἐν, πν.

ἐμ-πνέω, ep. ἐμπνείω, ep. stamaor. med. 3 sing. ἔμπνυτο; ep. aor. pass. 3 sing. ἐμπνύνθη
1. met dat.
a. met dat. v. zaak in ... blazen, op ... ademen: ἐμπνείοντε μεταφρένῳ met hun adem op mijn rug Il. 17.502; ἱστίοις ἐμπνεύσομαι ik zal in de zeilen blazen Eur. Andr. 555.
b. met dat. v. pers. inblazen, inspireren (met), met acc. v. zaak: ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν hij blies de hoeder der manschappen grote kracht in Il. 20.110; ἐνέπνευσαν δέ μοι αὐδὴν θέσπιν zij gaven mij goddelijk gezang in Hes. Th. 31; met inf. om te: φᾶρος ... μοι ... ἐνέπνευσε φρεσὶ δαίμων ... ὑφαίνειν een godheid inspireerde mij met het idee om een kleed te weven Od. 19.318.
2. abs. ademen, levend zijn: ἕωσπερ ἂν ἐμπνέω καὶ οἷός τε ὦ zolang ik leef en ertoe in staat ben Plat. Ap. 29d; geneesk. inademen.
3. met gen. uitblazen, uitademen; overdr.: ἔτι ἐμπνέων ἀπειλῆς καὶ φόνου εἰς τοὺς μαθητάς (Saulus) die nog steeds dreiging en moord uitademde richting de discipelen NT Act. Ap. 9.1.

ἐμπνέω, (πνέω),
1) hineinhauchen, vom Winde ; εὐρέϊ πόντῳ Hes. O. 506 ; die Segel schwellen, οὖρος ἐμπνεύσαις ἱστίον Pind. I. 2.40 ; κατʼ οὖρον ὥσπερ ἱστίοις ἐμπνεύσομαι τῇδε Eur. Andr. 556 ; δόρει, ins Schiff, Cycl. 19 ; Νότος ἐμπνεύσας ναύταις Mel. 7 (XII.52). Dah. αὐλοῖς, auf der Flöte blasen, Antip.Thess. 29 (IX.266); vgl. χείλεσι μοῦσαν ἐμπνεῖ Alc. 12 (Plan. 226); τὰ ἐμπνεόμενα ὄργανα, Blaseinstrumente, Poll. 4.67. – Anblasen, anschnauben, μεταφρένῳ, von dem folgenden Rosse, Il. 17.502. – Uebertr., einhauchen, eingeben ; ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν Il. 20.110, wie Pind. Ol. 8.70 ; Plat. Symp. 179b ; ἐνέπνευσέ μοι φρεσὶν φᾶρος ὑφαίνειν, gab mir in den Sinn zu weben, Od. 19.138 ; τὴν ἀρετὴν ἐμπνεύσας Xen. Hell. 7.4.32 ; mit Liebe beseelen, Xen. Symp. 4.15 ; vgl. ἐραστοῦ γεγονότος, τοῦτο δʼ ἐμπνεῖσθαι Λακεδαιμόνιοι καλοῦσιν Plut. Cleom. 3, s. εἰσπνέω. Auch = begeistern, Sp.; εἰς μαντικὴν ἐνεπνεῖτο Plut. def. Or. 21.
2) atmen, leben ; εἴ τίς ἐστιν ἐμπνέων, am Leben, Xen. Ag. 657 ; σμικρὸν ἐμπνέουσʼ ἔτι Eur. Alc. 203 ; βραχὺν δὴ βίοτον ἐμπνέων ἔτη Hipp. 1246 ; Ar. Th. 926 ; ἕωσπερ ἂν ἐμπνέω Plat. Apol. 29d ; Folgde. – Auch c. gen., Ἀραβίης ὀδμῆς, duften danach, Stob. Flor. 85.19 ; übertr., ἀπειλῆς καὶ φόνου, Mord schnauben, Act. ap. 9.1.

†ἐμπνέω

[ἐμ-, ἐν- 2, ἐν- 3.]

Dual pple. in form ἐμπνείοντε Il. 17.502.

3 sing. aor. ἐνέπνευσε Il. 17.456: Od. 9.381, Od. 19.138. ἔμπνευσε Il. 10.482, Il. 15.262, Il. 20.110: Od. 24.520.

3 sing. subj. ἐμπνεύσῃσι Il. 15.60.

- 1
  To breathe upon.
  With dat.: μεταφρένῳ Il. 17.502.
- 2
  To breathe into one, inspire him with: μένος Il. 15.60. Cf. Od. 9.381, Od. 24.520.
  
  To breathe into.
  With dat.: τῷ μένος Il. 10.482. Cf. Il. 15.262 = Il. 20.110, Il. 17.456.
  
  To put into (one’s mind), suggest.
  With dat. and infin.: φᾶρός μοι ἐνέπνευσε φρεσὶν ὑφαίνειν Od. 19.138.

ἐμπνέω

1blow upon abs. οὐδέ ποτε ξενίαν οὖρος ἐμπνεύσαις ὑπέστειλʼ ἱστίον ἀμφὶ τράπεζαν I. 2.40 met., c. dat. & acc. πατρὶ δὲ πατρὸς ἐνέπνευσεν μένος (sc. Alkimedon, by his victories) O. 8.70

ἐμ-πνέω, -ῶ, v.s. ἐνπ-.

1 inspirar

1.a a personas

ἐλθέ μοι, ὁ γενάμενος Ἑσιης καὶ ποταμοφόρητος, ἔμπνευσον τῷ δεῖνα ἀνθρώπῳ ἢ παιδί
ven a mí, el nacido Hesies y llevado por el río, inspira al hombre o muchacho tal P IV 876

ἔμπνευσον ἀπ' ἐξάσθ<ματος, πο>λοκράτωρ, <τ>ῷ ὑπὸ σε ὄντι
inspira con tu aliento, señor del polo, a aquel que está debajo de ti P XIII 845

1.b cantos

ἀμβροσίων στομάτων τε σταθεὶς ἔμπνευσον ἀοιδάς
y establecido aquí inspira los cantos de inmortales bocas (en una invocación a Apolo) P II 84

2 infundir un sentimiento, como acción de la divinidad

ἐπικαλοῦμαί σε, ... ὁ τοὺς σώφρονας λογισμοὺς ἐπικαλύπτων καὶ σκοτεινὸν ἐμπνέων οἶστρον
te invoco a ti, el que mantiene ocultos los pensamientos sensatos e infunde sombría pasión P IV 1761

ἐμπνέω , aor. ἐνέπνευσε, ἔμπνευσε: breathe upon, Il. 17.502; met., inspire, μένος, θάρσος, etc.; of an inspiring ‘suggestion,’ Od. 19.138 (ἔμπνυτο, ἐμπνύνθη, v. l. ἀμπ., see ἀναπνέω.)

ἐμπνέω poet. -πνείω fut. -πνεύσομαι aor1 ἐνέπνευσα

- Ito blow or breathe upon, c. dat., Il., Eur.
- - 2absol. to breathe, live, be alive, Aesch., Soph., Plat., etc.; βραχὺν βίοτον ἐμπνέων ἔτι Eur.
  - 3c. gen. to breathe of, ἐμπν. φόνου, Lat. caedem spirare, NTest.
- IItrans. to blow into, ἱστίον ἐμπν. to swell the sail, Hhymn.
- - 2to breathe into, inspire, μένος or θάρσος τινί Hom.

Menu

Word wheel

ἐμπνέω

Saved

Recent