ἐμποδιζομένως
adv. formado sobre el part. pres. pas. de ἐμποδίζω con trabas, con impedimentos
ἰσχομένως καὶ ἐ. πορεύεσθαι
ἐμποδιζομένως, adv. avec difficulté ou embarras, Plat. Crat. 415c.
Étym. ἐμποδίζω.
ἐμποδιζομένως, gehindert, mit Hindernissen, καὶ ἰσχομένως πορεύεσθαι Plat. Crat. 415c.