ἐνυφίστημι
I en v. act. sólo aor. rad. llegar a existir
ἐνυπέστης ὡς μέρος
naciste como parte (de un todo)
II en v. med.
1 constituirse
τὰ γινόμενα ἐν τῷ ἑνί τε καὶ σύμπαντι ... ἅμα ἐνυφίσταται
τῇ δὲ ἀποπτώσει ταύτης (ζωῆς) ἐνυφίσταται ἡ τοῦ θανάτου φύσις
en la desaparición de ésta (la vida) se constituye la naturaleza de la muerte
2 tener una entidad dentro de un grupo, estar entre, formar parte de
πρὸς ταύτην οὖν τῶν ἀποστόλων τὴν δόξαν ... ὁ μακάριος ἐνυ<φι>στάμενος Παῦλος
ἐν·υφίστημι :
I act. (seul. ao. 2 -υφέστην) au sens intr. être établi dans, être dans, M. Ant. 4, 14 ||
II Moy.
1 intr. exister dans, M. Ant. 6, 25 ||
2 tr. susciter, acc. Jos. B.J. 4, 1, 5.
ἐνυφίστημι, (ἵστημι), hineinstellen.
Med. u. intr. tempp. des act. = darin stehen, darin sein ; ἐνυπέστης M.Ant. 4.14 ; a.Sp.; τὸν πόλεμον, bestehen, Jos.
Med. u. intr. tempp. des act. = darin stehen, darin sein ; ἐνυπέστης M.Ant. 4.14 ; a.Sp.; τὸν πόλεμον, bestehen, Jos.