ἐξαγανακτέω
ἐξαγανακτέω, to be very wroth
ἐξᾰγᾰνακτέω,
- to be very wroth, πρός τινα J. AJ 4.2.1.
irritarse absolutamente
πρὸς ἀλλήλους καὶ πρὸς τὸν ἡγεμόνα
ἐξ·αγανακτέω-ῶ [ᾰγᾰ] exhaler son indignation : πρός τινα, Jos. A.J. 4, 2, 1, contre qqn.
ἐξαγανακτέω, sehr unwillig sein, πρός τινα, Jos.