ἐξαρκούντως
ἐξαρκούντως, enough, sufficiently
ἐξαρκ-ούντως, Adv. pres. part. of ἐξαρκέω,
- enough, sufficiently, Ar. Ra. 377 Isoc. 12.8; -ως ἔχει is content with . ., Pl. Grg. 493c.
adv. sobre el part. pres. de ἠρίστηται δ' ἐ.
τοῖς ἀεὶ παροῦσιν ἱκανῶς καὶ ἐ. ἔχοντα βίον ἑλέσθαι
preferir una vida siempre satisfecha con lo que se tieneop. ὑπερβαλλόντως
ἐ. ... βασανίσαντες λόγον
ἐξαρκούντως, adv. d’une manière suffisante, Ar. Ran. 376 ; Plat. Gorg. 493c, etc.
Étym. ἐξαρκέω.
ἐξαρκούντως, hinreichend, genug ; ἠρίστηται Ar. Ran. 376 ; Plat. τὸν κοσμίως καὶ τοῖς ἀεὶ παροῦσι ἱκανῶς καὶ ἐξ. ἔχοντα βίον Gorg. 493c.
ἐξαρκούντως
adverbadverb from part. pres. of ἐξαρκέω,
- enough, sufficiently, Ar.