ἐξεῖπον

ἐξεῖπον, inf. ἐξειπεῖν, aor. 2 in use of ἐξαγορεύω; ἐξερῶ (q.v.) being the fut.: also aor. 1 ἐξεῖπας S. El. 521:—

• tell out, declare, ἐξείπω καὶ πάντα διίξομαι Il. 9.61; αὐτίκʼ ἂν ἐξείποι Ἀγαμέμνονι 24.654, cf. Od. 15.443; ἐ. ὅτι μοι παρορᾷς Ar. Av. 454 (lyr.); ἀκριβείᾳ χαλεπὸν ἐ. Th. 7.87.
• • • 2 c. dupl. acc., κακὰ ἐ. τινά tell evil tales of a person, D. 21.79; τίνʼ ἀρχήν σʼ ἐξείπω κακῶν; E. El. 907; πολλὰ πρὸς πολλούς με δὴ ἐξεῖπας, ὡς . . S. El. 521, cf. 984.

ἐξεῖπον, (εἶπον), fut. ἐξερῶ (s. auch ἐξερέω¹), perf. ἐξείρηκα usw., gerade heraussagen ; ἐξείπω καὶ πάντα διΐξομαι Il. 9.61 ; Etwas aussagen, es bekannt machen, oft mit dem Nebenbegriff verraten, τινί τι, 24.654, Od. 15.443 ; Pind. I. 1.60 ; Aesch. Ag. 908 ; ἐξερῶ, μόλις δʼ ἐρῶ Soph. Phil. 329 ; ἃ ἐξείρηκας Tr. 349 ; καὶ τόδʼ ἐξειρήσεται 1176 ; ἀκριβείᾳ μὲν χαλεπὸν ἐξειπεῖν Thuc. 7.87 ; wie εἰπεῖν mit doppeltem acc., καὶ τὴν μητέρα κἀμὲ ῥητὰ καὶ ἄρρητα κακὰ ἐξεῖπον Dem. 21.79, sie sagten gegen mich frech heraus ; vgl. Soph. El. 521 ; τίνʼ ἀρχὴν πρῶτά σʼ ἐξείπω κακῶν Eur. El. 907 ; spätere Prosa, πρός τινα Plut. Thes. 26.

ἐξεῖπον

aor.

[ἐξ- 8.]

• • 1

    To speak out, say one’s say Il. 9.61.

  • 2

    To make a disclosure, tell a thing Il. 24.654: Od. 15.443.

ἐξεῑπον

• 1declare fully πάντα δʼ ἐξειπεῖν ἀφαιρεῖται βραχὺ μέτρον ἔχων ὕμνος I. 1.60

ἐξεῖπον , subj. ἐξείπω, opt. -ποι, fut. ἐξερέω: speak out.

ἐξεῖπον inf. -ειπεῖν aor2 in use of ἐξαγορεύω, ἐξερέω q. v.

• • • 1to speak out, tell out, declare, Lat. effari, Hom., Thuc.
    • 2c. dupl. acc. to tell something of a person, Soph., Eur.