ἐξορύσσω
ἐξορύσσω, to dig out
Could not find ἐξορύξαι in Logeion dictionaries.
ἐξορύξαι aorist active infinitive, aorist active optative 3rd singular of ἐξορύσσω
ἐξορύσσω, Att. ἐξορύττω,
- dig out the earth from a trench, τὸν ἀεὶ ἐξορυσσόμενον χοῦν Hdt. 7.23; τόποι ἐξορυσσόμενοι Arist. Mir. 833b4:— Med., ἐξορύξασθαι χάρακας make oneself a vallum, D.H. 9.55.
- II dig out of the ground, dig up, τοὺς νεκρούς Hdt. 1.64, cf. BGU 1024iv4 (iv/v A.D.); ἄγλιθας Ar. Ach. 763; [μορίαν] Lys. 7.26:—Pass., τοῦ χοὸς τοῦ -ομένου PHal. 1.109 (iii B.C.); φυτά X. Oec. 19.4.
- 2 gouge out, ἐ. αὐτῶν τοὺς ὀφθαλμούς Hdt. 8.116, cf. LXX Jd. 16.21, Plu. Art. 14.
- 3 metaph., τὸν ἐξορύσσοντα λόγον τὰ κεκρυμμένα τῶν πραγμάτων Ph. 1.72.
ἐξ·ορύσσω, att. -ύττω :
1 ôter la terre d’une tranchée : χοῦς ἐξορυσσόμενος, Hdt. 7, 23, amas de terres enlevées d’une tranchée ||
2 déterrer : νεκρούς, Hdt. 1, 64, des morts ; ἐλαίας, Lys. 110, 33 ; φυτά, Xén. Œc. 19, 4, arracher des oliviers, des plantes ; p. ext. ἐξ. τοὺς ὀφθαλμούς, Hdt. 8, 116, arracher les yeux ||
Moy. arracher du sol : χάρακας, DH. 9, 55, des palissades.
ἐξορύσσω, att. -ττω, ausgraben, ausreißen ; ἄγλιθας Ar. Ach. 763 ; ἐλαίαν Lys. 7.26 ; φυτά Xen. Oec. 19.4 u. A ; ὁ ἐξορυσσόμενος χοῦς, der herausgegrabene, aufgeworfene Schutt, Her. 7.23 ; – τοὺς ὀφθαλμούς, die Augen ausstechen, Her. 8.116 ; Plut. – Med., χάρακας, sich einen Wall ausgraben, aufwerfen, Dion.Hal. 9.55.
ἐξορύσσω
Attic -ττω
fut. ξω
- Ito dig out the earth from a trench, Hdt.
- IIto dig out of the ground, dig up, Hdt., Ar.: metaph., ἐξ. αὐτῶν τοὺς ὀφθαλμούς Hdt.