ἐξουθενητικός
ἐξουθενητικός, inclined to set at naught
ἐξουθεν-ητικός, ή, όν,
- inclined to set at naught, τοῦ θείου D.L. 7.119.
ἐξουθενητικός, ή, όν, enclin à ne faire aucun cas de, à mépriser, gén. DL. 7, 119.
Étym. ἐξουθενέω.
ἐξουθενητικός, ή, όν, geringschätzend, τινός, DL. 7.119.