ἐπάνθημα
ἐπάνθημα, efflorescence
ἐπάνθ-ημα, ατος, τό,
- efflorescence, [γέλως] ὥσπερ τι ἐ. ὑπάρχων Iamb. Protr. 21.κσʹ; fine flower, Id. in Nic. p.39 P., al.; ἀριθμῶν ἑκάστου ἐπανθήματα special virtues, ib. p.118 P.
ἐπάνθημα, ατος (τὸ) fleur, fig. la partie principale ou la plus brillante d’une chose, éclat, Jambl. Nicom. ar. 53c.
Étym. ἐπανθέω.
ἐπάνθημα, τό, die Blüte, das Vorzüglichste, Iambl.