ἐπάνεμος
ἐπάνεμος, windy
ἐπάνεμος [ᾰ], ον,
- windy, ὥρη Hp. Epid. 6.8.13.
ἐπ·άνεμος, ος, ον [ᾰ] venteux, Hpc. 1200d.
Étym. ἐπί, ἄνεμος, cf. ἐπήνεμος.
ἐπάνεμος, = ἐπήνεμος, Hippocr.
ἐπάνεμος, windy