ἐπίληπτος
ἐπίληπτος, caught
Could not find ἐπίληπτον in Logeion dictionaries.
ἐπίληπτον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἐπίληπτος
ἐπίληπτ-ος, Ion. ἐπίλαμπτος, ον,
- caught or detected in anything, ἐ. ᾑρέθη S. Ant. 406: c. part., ἐπίλαμπτος ἀφάσσουσα caught in the act of feeling, Hdt. 3.69.
- 2 culpable, censurable, πάθος Ph. 2.348; βίος Id. 2.4, al., cf. Porph. Chr. 23; of errors in metre, Heph. 4.6.
- 3 disabled, ἀνδράποδον Hyp. Ath. 15 (unless in signf. II); of a hen-partridge, Arist. HA 613b18.
- II suffering from epilepsy, Hp. Aph. 3.16:—D. 25.80 puns on the two senses, τοὺς ἐπιλήπτους φησὶν ἰᾶσθαι, αὐτὸς ὢν ἐ. πάσῃ πονηρίᾳ; so ἐ. ὑπὸ πάθους Plu. Praec. 2.798f.
ἐπίληπτος, ος, ον :
1 pris sur le fait, Soph. Ant. 406 ; avec un part. Hdt. 3, 69, pris sur le fait de, etc. ||
2 qu’on peut reprendre, répréhensible, blâmable, Dém. 794, 3 (v. la sign. suiv.); Phil. 2, 4 ||
3 t. de méd. qui tombe du haut mal, épileptique, Hpc. Aph. 1247 ; Arstt. H.A. 9, 8, 3, avec jeu de mot sur la sign. préc. Dém. 794, 3.
Étym. ἐπιλαμβάνω.
1. gepakt, betrapt:
2. geneesk. bevangen, getroffen:
ἐπίληπτος, ergriffen, ertappt, πῶς ὁρᾶται κἀπίληπτος ᾑρέθη Soph. Ant. 402, wie ἐπίλαμπτος Her. 3.69 ; bes. von der fallenden Sucht, Epilepsie ergriffen, damit behaftet, epileptisch, τοὺς ἐπιλήπτους φησὶν ἰᾶσθαι Dem. 25.80, wo er in allgemeiner Bdtg hinzusetzt αὐτὸς ὢν ἐπίληπτος πάσῃ πονηρίᾳ ; Arist. u. Folgde, Medic.; ἐπιλήπτους ὑπὸ πάθους γενομένους Plut. reip. ger. praec. 2. – Bei Sp. tadelnswert, καὶ ἐπάρατος βίος Philo. – Vgl. noch ἐπιλήψιμος.
ἐπίληπτος
ἐπιλαμβάνω
- Icaught or detected in anything, Soph.; c. part., ἐπίλαμπτος ἀφάσσουσα caught in the act of feeling, Hdt.
- IIsuffering, Dem.