ἐπεγγελάω
ἐπεγγελάω, to laugh at, exult over
Could not find ἐπεγγελῶσιν in Logeion dictionaries.
ἐπεγγελῶσιν present active subjunctive 3rd plural, present active indicative 3rd plural, present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural of ἐπεγγελάω
ἐπεγ-γελάω, fut. -άσομαι, Ep. iterative ἐπεγγελάασκε Q.S. 14.397:
- —laugh at, exult over, τινί S. Aj. 989, X. An. 2.4.27; κατά τινος S. Aj. 969; ταῖς συμφοραῖς τινῶν J. AJ 11.6.10: abs., S. Aj. 454, Aeschin. 2.182, Phld. Mort. 20; ἐπεγγελόωσα Opp. H. 2.303: c. acc. cogn., ὑβριστήν τινα γέλωτα Aristaenet. 2.6.
ἐπ·εγγελάω-ῶ, rire de, se moquer de, dat. Soph. Aj. 989 ; Xén. An. 2, 4, 27 ; κατά et le gén. Soph. Aj. 969 ; abs. Soph. Aj. 454 ; Eschn. 52, 28 ||
➳ Part. prés. fém. épq. ἐπεγγελόωσα, Opp. H. 2, 303. Impf. itér. 3 sg. ἐπεγγελάασκε, Q. Sm. 14, 397.
ἐπεγγελάω, (γελάω), verlachen, verspotten ; τινί, Soph. Aj. 989 ; Xen. An. 2.4.27 ; absol., Aesch. 2.182 u. Sp., wie Plut. C.Gracch. 12 ; κατά τινος, Soph. Aj. 969 ; τινός, Poll. 8.77.
ἐπεγγελάω
fut. άσομαι
- to laugh at, exult over a person, c. dat., Soph., Xen.; κατά τινος Soph.