ἐπεγερτικός
ἐπεγερτικός, awakening
ἐπεγ-ερτικός, ή, όν,
- awakening, Arist. Pr. 886a9.
- II stimulating, ἐ. ὁρμῆς Plu. Coniug. 2.138b; ἐ. εἰς τὰ ἀφροδίσια Cat.Cod.Astr. 2.197.
ἐπεγερτικός, ή, όν, propre à réveiller, à exciter, Arstt. Probl. 6, 5 ; avec le gén. Plut. M. 138b.
Étym. ἐπεγείρω.
ἐπεγερτικός, ή, όν, aufweckend, ermunternd, Plut. conj. praec. A. u. a.Sp.