ἐπικαγχαλάω
ἐπικαγχαλάω, exult in
ἐπικαγχᾰλάω,
- exult in, τινί Q.S. 1.161; exult over, ib. 643: abs., Id. 2.374.
ἐπι·καγχαλάω-ῶ [ᾰλ] (seul. prés.) s’enorgueillir de, dat. Q. Sm. 1, 161.
ἐπικαγχαλάω, darauf stolz sein, τινί, Qu.Sm. 1.161 u. öfter.