ἐπικρατήτωρ
ἐπικρατήτωρ, ruling
ἐπικρᾰτ-ήτωρ, ορος, ὁ, ἀστήρ
- ruling star, Ps.-Ptol. Centil. 25, cf. Vett.Val. 132.15, etc.
ἐπικρατήτωρ, ορος [ᾰ] adj. m. : ἐπ. ἀστήρ, Ptol. 216d, 217d, etc. astre dominant, t. d’astrol.
Étym. ἐπικρατέω.
ἐπικρατήτωρ, ορος, ὁ, ἀστήρ, bei den Astrologen = οἰκοδεσπότης, der regierende.