ἐπιληπτικός
ἐπιληπτικός, subject to epilepsy, epileptic
Could not find ἐπιληπτικὰ in Logeion dictionaries.
ἐπιληπτικὰ feminine accusative dual, feminine nominative dual, feminine vocative dual, neuter accusative plural, neuter nominative plural, neuter vocative plural, feminine nominative singular, feminine vocative singular of ἐπιληπτικός
ἐπιληπτ-ικός, ή, όν,
- subject to epilepsy, epileptic, Hp. Aph. 2.45, Arist. Pr. 953a16, Dsc. 2.78, al.
- II νόσοι, νοσήματα ἐ., epileptic complaints, Arist. EN 1149a11, 1150b34. Adv. -κῶς, ἀποθνῄσκειν, σπᾶσθαι, Hp. Coac. 339, Agathin. ap. Orib. 10.7.10.
- III Adv. -κῶς by intuition or apprehension, βλέπειν τὰ πράγματα Gal. 5.90.
ἐπιληπτικός, ή, όν :
1 épileptique, sujet à l’épilepsie, Hpc. Aph. 1246 ||
2 qui concerne l’épilepsie, qui a les caractères de l’épilepsie : νοσήματα ἐπ. Arstt. Nic. 7, 5, 6, accidents épileptiques.
Étym. ἐπίληπτος.
ἐπιληπτικός, ή, όν, epileptisch, an der Epilepsie leidend, Arist. somn. 5 ; Plut. Lyc. 16 ; Medic. νόσος, wie τὰ ἐπιλημπτικά, epileptische Zufälle, die Epilepsie, Hippocr.