ἐπιλήσμων
ἐπιλήσμων, apt to forget, forgetful
Could not find ἐπιλησμότατον in Logeion dictionaries.
ἐπιλησμότατον masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of ἐπιλήσμων
ἐπιλήσμ-ων, ον, gen. ονος,
- apt to forget, forgetful, Cratin. 154, Ar. Nu. 129, al., Lys. 12.87, Pl. R. 486d, etc.: Comp. -έστερος X. Mem. 4.8.8: c. gen. rei, Id. Ap. 6: Sup. -έστατος Lys. 34.2, Phalar. Ep. 30: irreg. Sup. ἐπιλησμότατος (as if from ἐπίλησμος) Ar. Nu. 790.
- II Act., causing forgetfulness, ἐ. ἐπῳδή Chio Ep. 3.6.
ἐπιλήσμων, ων, ον, gén. ονος :
1 qui oublie, oublieux, Ar. Nub. 129, etc. ; Plat. Rsp. 486d ; τινός, Xén. Ap. 6, de qqe ch. ||
2 qui fait oublier, gén. Chion Epist. 3 ||
Cp. -ονέστερος, Xén. l. c. ; Mem. 4, 8, 8.
Étym. ἐπιλήθω.
ἐπιλήσμων, ον, vergeßlich, Ar. Nub. 129 ; Plat. Prot. 334c ; Lys. 12.87 u. Folgde ; c. gen., einer Sache nicht eingedenk, ὧν ἔμαθον ἐπιλησμονέστερον, das, was ich gelernt habe, weniger behalten habend, Xen. Apol. 6. – Auch = Vergessenheit bewirkend, ἐπῳδή Chion. ep. 3.
ἐπιλήσμων, ονος,
ἐπιλήθομαι
- apt to forget, forgetful, Ar., Plat., etc.; c. gen. rei, Xen., in comp. ἐπιλησμονέστερος, whereas Ar. has ἐπιλησμότατος (as if from ἐπίλησμος).