ἐπίπνοια
ἐπίπνοια, a breathing upon, inspiration
Found ἐπιπνοίᾳ with different accentuation.
ἐπιπνοίᾳ feminine dative singular of ἐπίπνοια
ἐπίπνοια, ἡ,
- breathing upon, inspiration, ἐ. πρᾳότητος Pl. Ti. 71c; ἐξ ἐπιπνοίας Διός A. Supp. 17 (anap.), cf. 43 (lyr.); θείαις ἐ. ib. 577 (lyr.); οὐκ ἄνευ τινὸς ἐπιπνοίας θεῶν Pl. Lg. 811c, cf. Cra. 399a; μαντικὴν . . ἐπίπνοιαν Ἀπόλλωνος θέντες κτλ. Id. Phdr. 265b; ἐπιπνοίᾳ δαιμονίου ἐνθουσιάζειν Arist. EE 1214a24; ἐ. πρὸς τὸ καλὸν κατασχεθῆναι Plu. Agis 7.
- II pl., winds blowing opposite ways, Thphr. Vent. 55.
ἐπίπνοια, ας (ἡ)
1 souffle, Th. Vent. 55 ||
2 souffle, inspiration, Eschl. Suppl. 18, 45, etc. ; Plat. Leg. 811c, Phædr. 265b ; Arstt. Eud. 1, 1, 4.
Étym. ἐπίπνοος.
ἐπίπνοια, ἡ, das Anhauchen, Anwehen, Διός Aesch. Suppl. 17, 44 ; θεῖαι 572, wie Plat. Legg. V.747e ; οὐκ ἄνευ τινὸς ἐπιπνοίας θεῶν, nicht ohne göttliche Begeisterung, VII.811c, vgl. τῇ τοῦ Εὐθύφρονος ἐπιπνοίᾳ πιστεύεις Crat. 399a ; οἷον ἐπιπνοίᾳ πρὸς τὸ καλόν Plut. Ag. 7.
ἐπίπνοια, ἡ,
from ἐπιπνέω
- a breathing upon, inspiration, Lat. afflatus, Aesch., Plat.