ἐπίσκοπος

ἐπίσκοπ-ος (A), ὁ, (σκοπός 1)

• one who watches over, overseer, guardian, ἦ γὰρ ὄλωλας ἐπίσκοπος, ὅς τέ μιν αὐτὴν ῥύσκευ (sc. τὴν πόλιν), of Hector, Il. 24.729, ἐ. . . ὁδαίων Od. 8.163; ἐπίσκοποι ἁρμονιάων watchers over compacts, of the gods, Il. 22.255; νεκροῦ S. Ant. 217; σῆς ἕδρας Id. OC 112; ἐ. ὀϊστῶν, of an archer, v.l. in Theoc. 24.107; in education, tutor, Pl. Lg. 795d; ἐ. σωφροσύνης καὶ ὕβρεως ib. 849a: c. dat., ἀγυιαῖς ἔσσῃ καὶ λιμένεσσιν ἐ. Call. Dian. 39; esp. of tutelary gods (cf. ἐπισκοπέὠ, Παλλὰς ἐ. Sol. 4.3; Δίκη Pl. Lg. 872e; Κλειὼ ἐ. χερνίβων Simon. 45; Χάριτες Μινυᾶν ἐ. Pi. O. 14.3; θεοὶ ἐ. ἀγορᾶς A. Th. 272; πατρῴων δωμάτων ἐ. Id. Ch. 126; τὸ δεινὸν . . φρενῶν ἐπίσκοπον guardian of the mind, Id. Eu. 518 (lyr.); νυχίων φθεγμάτων ἐ., of Bacchus, S. Ant. 1148 (lyr); Ἐρινύες IG 12(9).1179.33 (Euboea, ii A.D.); [Χριστὸς] ἐ. τῶν ψυχῶν 1 Ep.Pet. 2.25: rarely c. dat., πᾶσι γὰρ ἐ. ἐτάχθη . . Νέμεσις Pl. Lg. 717d.
• • • 2 scout, watch, c. dat., ἐ. Τρώεσσι, νήεσσιν ἡμετέρῃσιν, one set to watch them, Il. 10.38, 342.
    • 3 supervisor, inspector, sent by Athens to subject states, Ar. Av. 1023, IG 1(2).10,11; of municipal officials at Rhodes, ib. 12(1).49.42 (ii/i B.C.): generally, PPetr. 3 P. 75 (iii B.C.), etc.
    • 4 ecclesiastical superintendent, ἐπίσκοποι καὶ διάκονοι Ep.Phil. 1.1, cf. Act.Ap. 20.28, 1 Ep.Ti. 3.2, etc.

ἐπίσκοπ-ος (B), ον, (σκοπός II)

• hitting the mark, successful, βάλλειν ἐ. Them. Or. 11.143a (Sup.); τοξότης Him. Ecl. 14.3; ἠχή Opp. C. 1.42; reaching, touching, νίκης μὴ κακῆς ἐπίσκοπα A. Eu. 903; ἄτης τῆσδʼ ἐ. μέλος having regard to the calamity, S. Aj. 976: neut. pl. ἐπίσκοπα, as Adv., successfully, with good aim, ἐ. τοξεύειν Hdt. 3.35, Jul. Or. 1.11c: regul. Adv. -πως, ἀκοντίζειν ἢ τοξεύειν Alcid. Soph. 7, cf. Poll. 6.205: Comp. -ώτερα, βάλλειν Them. Or. 8.116b: Sup. -ώτατα Poll. 1.215. Cf. εὔστοχος, εὔσκοπος.

2. ἐπί-σκοπος -ον (het doel) treffend: νίκης μὴ κακῆς ἐπίσκοπα wat treffend is bij een eervolle overwinning Aeschl. Eum. 903; adv. acc. n. ἐπίσκοπα doeltreffend.

ἐπίσκοπος ¹, ὁ, ἡ, der Aufseher, der die Aufsicht über Etwas führt ; einige alte Grammatiker betonten ἐπισκοπός, s. Lehrs Aristarch. ed. 2 p. 299. Von den Göttern, τοὶ γὰρ ἄριστοι μάρτυροι ἔσσονται καὶ ἐπίσκοποι ἁρμονιάων, sie werden über das Halten der Verträge wachen, Il. 22.255 ; ἐπ. ὁδαίων, Aufseher über die Waren, Od. 8.163 ; von Hektor, ὄλωλας ἐπίσκοπος, ὅς τέ μιν αὐτὴν ῥύσκευ, Beschützer, Il. 24.729 ; Χάριτες μινυᾶν ἐπίσκοποι Pind. Ol. 14.4 ; θεοῖς πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις, Beschützer des Marktes, Aesch. Spt. 254 ; πατρῴων ὀμμάτων ἐπισκόπους Ch. 124 ; vgl. Eum. 710 ; σῆς ἕδρας ἐπίσκοποι Soph. O.C. 112 ; von Bacchus, νυχίων φθεγμάτων ἐπίσκ., Ant. 1148 ; τοῦ νεκροῦ, Späher, die auf den Leichnam achten, 217 ; ἦ τινʼ ἑταίρων ὀτρυνέεις Τρώεσσιν ἐπίσκοπον, als Späher gegen die Troer, Il. 10.38, vgl. 342 ; δράκων Δίρκης ναμάτων ἐπ. Eur. Phoen. 932 ; in Prosa, πᾶσιν ἐπίσκοπος ἐτάχθη Νέμεσις Plat. Legg. IV.717d ; τούτων οἱ νομοφύλακες ἐπίσκοποι ἀκριβεῖς ἔστωσαν VI.762d u. öfter, wie Sp., θεοὶ χρηστῶν ἐπίσκοποι καὶ πονηρῶν ἔργων Plut. Cam. 5, wie Ζεὺς μάρτυρ καὶ ἐπ. τῶν πραττομένων Hdn. 7.10.6 ; ἐπίσκοπος ὀϊστῶν, Beherrscher, Lenker der Pfeile, Theocr. 24.106 ; auch c. dat., ἀγυιαῖς ἔσσῃ καὶ λιμένεσσιν ἐπ. Callim. Dian. 39. – In Athen hießen so bes. die in die unterworfenen Städte geschickten Männer, welche die Angelegenheiten derselben leiteten, Ar. Av. 1023 u. Schol. dazu ; so auch Inscr. 73 ; vgl. Harp. u. Böckhs Staatshaush. I S. 436 ff.
In NT u. K.S. Aufseher über eine Gemeinde, Bischof.

ἐπίσκοπος ², das Ziel treffend, erreichend, ὁποῖα νίκης μὴ κακῆς ἐπίσκοπα, den Sieg erzielend, Aesch. Eum. 863, vgl. 493 ; Τεύκρου βοῶντος ἄτης τῆσδʼ ἐπίσκοπον μέλος Soph. Aj. 955, darauf hinzielend, dazu passend ; οὕτως ἐπίσκοπα τοξεύειν Her. 3.35, geschickt schießen, daß man das Ziel trifft ; Sp., βάλλοιμι δʼ ἐπίσκοπον ἠχήν Opp. C. 1.42;
• adv., ἐπισκόπως πέμπειν τοὺς ὀϊστούς Them.; ἀκοντιεῖς ἐπισκοπώτατα Poll. 1.215 ; Alcidam. Soph. p. 674.21.

ἐπίσκοπος

-ου, ὁ

[ἐπι- 5 + σκοπ-, σκέπτομαι.]

• • 1

    One who watches over something, a guardian or protector Il. 22.255, Il. 24.729.

    One who looks (sharply) after something, a (keen) trafficker in or snatcher of something: ὁδαίων Od. 8.163.

  • 2

    One who spies upon (something), a spy.

    With dat.: Τρώεσσιν Il. 10.38, νήεσσιν 342.

ἐπίσκοπος

• 1guardian Χάριτες Ἐρχομενοῦ, παλαιγόνων Μινυᾶν ἐπίσκοποι O. 14.4

ἐπίσκοπος (σκοπέω): look-out, watch, spy against, in hostile sense w. dat., Τρώεσσι, νήεσσι, Il. 10.38, 342; otherwise w. gen., Od. 8.163; guardian, Il. 22.255, Il. 24.729.

ἐπίσκοπος ἐπί-σκοπος, ὁ,

• • • 1one who watches over, an overseer, guardian, Hom., Soph.:—of tutelary gods, Solon., etc.
    • 2c. dat., ἐπ. Τρώεσσι one set to watch them, Il.
    • 3a public officer, intendant, sent to the subject states, Ar.
    • 4a bishop, NTest.

ἐπίσκοπος2 ἐπί-σκοπος, ον

• hitting the mark: metaph. reaching, touching a point, c. gen., Aesch., Soph.:—neut. pl. ἐπίσκοπα, as adv. successfully, with good aim, Hdt.