ἐριδάντης
ἐριδάντης, wrangler
ἐρῐδ-άντης, ου, ὁ,
- wrangler, Timo 28.2: Ion. gen. pl. ἐριδαντέων Democr. 150: Dor. Ἐριδάντας, epith. of Heracles at Tarentum, Hsch.
ἐριδάντης, ου (ὁ) [ῐ] querelleur, Démocr. (Plut. M. 614e) ; Timon 41, 2 (DL. 2, 107).
Étym. ἐριδαίνω.
ἐριδάντης, ὁ, der Zänker, Tim.Phlias. bei DL. 2.107.