ἐφελκυστικός
ἐφελκυστικός, drawing on, attractive
ἐφελκ-υστικός, ή, όν,
- drawing on, attractive, τᾶς ψυχᾶς Hippod. ap. Stob. 4.1.94; τὸ ε̄ . . γίνεται ἐ. τοῦ ν̄ Choerob. in Theod. 2.38, cf. EM 431.22, Eust. 52.22. Adv. -κῶς Sch. Luc. VH 2.25.
- II in later Gramm., Pass., attracted, suffixed, τὸ ν̄ ἐφελκυστικὸν γίνεται EM 438.50, cf. Sch.D.T. p.465 H.
ἐφελκυστικός, ή, όν :
1 act. propre à attirer, gén. Hippodam. (Stob. Fl. 43, 93) ||
2 pass. attiré à la suite : ν ἐφελκυστικόν, Gramm. le ν de liaison ou euphonique.
Étym. ἐφελκύω.
ἐφελκυστικός, ή, όν, anziehend, ψυχᾶς Hippod Stob. fl. 43.93 ; – nachgeschleppt, hinten angehängt, ν ἐφελκυστικόν, Gramm.