ἔφημαι
ἔφημαι, to be set
Could not find ἐφημένους in Logeion dictionaries.
ἐφημένους present middle participle masculine accusative plural of ἔφημαι
ἔφημαι, pf. Pass. used as a pres., (cf. ἧμαι)
- to be seated on, sit on, κληΐδεσσιν ἐφήμενοι Od. 12.215; [θρόνῳ] 6.309; πύλῃσιν Nic. Al. 507: c. gen., πόντου θινὸς ἐφήμενος S. Ph. 1124, cf. Lyc. 367; to be seated at or in, δόμοις, τάφῳ, A. Ag. 1217, Ch. 501: c. acc., βρέτας ἐφήμενος Id. Eu. 409; τάφον Id. Fr. 157 (ἐφιμένη cod. Hsch.): βωμία ἐφημένη, = βωμῷ ἐ., E. Supp. 93.
- II act as assessor (cf. ἔφεδρος, Παλλὰς οἵ τʼ ἐφήμενοι A. Eu. 629.
- III ἐπήμενοι dub. sens. (or from έφίημι?) in Alc. Supp. 4.14.
ἔφ·ημαι (seul. prés.)
I être assis sur : θρόνῳ, Od. 6, 309, sur un siège ; cf. Od. 12, 215 ; avec un gén. πόντον θινὸς ἐφ. Soph. Ph. 1124, être assis au bord de la mer ||
II être assis auprès :
1 au propre : ἐφ. τάφῳ, Eschl. Ch. 501 ; ou τάφον, Eschl. fr. 158, être assis près d’un tombeau ||
2 siéger auprès, être assesseur, Eschl. Eum. 629 ||
III être assis dans, Eschl. Ag. 1217.
Étym. ἐπί, ἧμαι.
ἔφημαι, (ἧμαι), darauf, daran, dabei sitzen, θρόνῳ, Od. 6.309, auf dem Stuhle, wie κληΐδεσσι 12.215 ; ἔχουσα νώτοις δεσπότην ἐφήμενον Eur. Bacch. 1072 ; τοὺς δόμοις ἐφημένους νέους Aesch. Ag. 1190 ; τάφῳ Ch. 494 ; auch βρέτας, als Schutzflehender am Bilde der Gottheit sitzen, Eum. 387 ; μητέρα βωμίαν ἐφημένην Eur. Suppl. 93 ; – c. genit., πόντου θινὸς ἐφήμενος Soph. Phil. 1109 ; τάφοι χοιράδων ἐφήμενοι Lycophr. 367.
ἔφημαι
[ἐφ-, ἐπι- 1, ἐπι- 2.]
To be seated, sit, on or by.
With dat.: θρόνῳ Od. 6.309, κληΐδεσσιν Od. 12.215.
ἔφημαι : sit upon or at. (Od.)
ἔφημαι
perf. pass. used as a pres.
cf. ἧμαι
- Ito be set or seated on, to sit on, θρόνῳ Od.; also c. gen., θινὸς ἐφήμενος Soph.:— to be seated at or in, δόμοις Aesch.: —also c. acc., βρέτας ἐφήμενος Aesch.
- IIto act as assessor (cf. ἔφεδρος), Παλλὰς οἵ τ’ ἐφήμενοι Aesch.