ἐφηβικός
ἐφηβικός, of or for an ἔφηβος, ephebe
ἐφηβ-ικός, ή, όν, Dor. ἐφᾱβ-, ά, όν,
- of or for an ἔφηβος, ἀθλα Theoc. 23.56.
- II τὸ ἐφηβικόν,
- 1 = ἐφηβεία I, Luc. Nav. 3.
- 2 part of the theatre assigned to the youths, Poll. 4.122; -κὸς τόπος Sch. Ar. Av. 795.
ἐφηβικός, ή, όν,
1 qui concerne les jeunes gens, Thcr. Idyl. 23, 56 ||
2 τὸ ἐφηβικόν, l’adolescence, Luc. Nav. 3 ||
➳ Dor. ἐφαβικός [ᾱ] Thcr. Idyl. l. c.
Étym. ἔφηβος.
ἐφηβικός, ή, όν, den ἔφηβος betreffend, zum Jüngling gehörig ; εἵματα ἐφαβικά, Jünglingskleider, Theocr. 23.56 ; τὸ ἐφηβικόν, das Jünglingsalter, Luc. nav. 3 ; der den Epheben im Theater angewiesene Platz, Schol. Ar. Av. 795 ; Poll. 4.122.
ἐφηβικός, ή, όν
- of or for an ἔφηβος, Theocr. from ἔφηβος