ἑστιάρχης
ἑστιάρχης, the master of a feast
ἑστι-άρχης, ου, ὁ,
- the master of a feast, Plu. QConv. 2.643d, prob. in CIG 2052.4 (Apollonia in Thrace).
ἑστι·άρχης, ου (ὁ) qui donne un dîner comme maître de maison, Plut. M. 643d.
Étym. ἑστία, ἄρχω.
ἑστιάρχης, ὁ, (eigtl. Herr des Herdes), Gastgeber, Wirt, Plut. Symp. 2.10.1.