ἡγήτωρ
ἡγήτωρ, a leader, commander, chief
Could not find ἡγήτορʼ in Logeion dictionaries.
ἡγήτορʼ masculine accusative singular, masculine dative singular, masculine nominative dual, masculine vocative dual, masculine accusative dual of ἡγήτωρ
ἡγ-ήτωρ (Dor. ἁγ- Ibyc. Oxy. 2081 (f) Fr. 4), ορος, ὁ,
- leader, commander, chief, Τρώων, φυλάκων, Il. 3.153, 10.181; ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες chiefs in war and leaders in council, 2.79, etc.; ἡ. ὀνείρων, of Hermes, h.Merc. 14.
- II title of chief priest of Aphrodite in Cyprus, BMus.Inscr. 975.10 (Amathus), cf. Hsch. s.v. ἀγήτωρ.
ἡγήτωρ, ορος (ὁ)
1 conducteur, guide, Hh. Merc. 14 ||
2 chef, commandant, Il. 2, 79 ; 3, 153, etc. ; ép. de Zeus, chez les Lacédémoniens, Xén. Lac. 13, 2 ; d’Apollon, Eur. Med. 426 ||
➳ Dor. ἁγήτωρ [ᾱ] Xén. Eur. ll. cc.
Étym. ἡγέομαι.
ἡγήτωρ, ορος, ὁ, = ἡγητήρ, Anführer, Heerführer ; Τρώων Il. 3.153 ; φυλάκων 10.181 ; Πυλίων ἡγήτορες ἄνδρες 11.687 ; oft ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες verb., die Ersten im Felde u. im Rate. Auch bei K.S., ἡγήτορες ἐκκλησιῶν, Bischöfe.
ἡγήτωρ
-ορος, ὁ
[ἡγέομαι.]
A leader, commander or chief: δύω ἡγήτορες ἦσαν Il. 4.393. Cf. Il. 2.79, Il. 3.153, Il. 10.181, Il. 15.330, Il. 20.383, etc.: Ταφίων Od. 1.105. Cf. Od. 7.98, 136, 186 = Od. 8.26 = 97 = 387 = 536, Od. 8.11, Od. 11.526, Od. 13.186, 210.
With ἀνήρ: Πυλίων ἡγήτορες ἄνδρες Il. 11.687. Cf. Il. 16.495, 532.
ἡγήτωρ , ορος (ἡγέομαι): leader, chief; freq. ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες, w. ἄνδρες, Il. 16.495.
ἡγήτωρ, ορος,
- a leader, commander, chief, Il.