ἡγεμονίς

ἡγεμον-ίς, ίδος, ἡ, fem. of ἡγεμών,

• imperial, πόλεις Str. 8.6.10, cf. CIG 2721 (Stratonicea); γῆ App. BC 2.65: metaph., δικαιοσύνη ἡ ἐν ἀρεταῖς ἡ. Ph. 2.5; αἰσθήσεων ἡ. ὅρασις Id. 2.24.

ἡγεμονίς, ίδος, ἡ, fem. zu ἡγεμών, Führerin, Herrscherin, Sp., bes. adj., πόλις Strab. VIII.372 ; γῆ App. B.C. 2.65.