ἱερομηνία

ἱερο-μηνία, ἡ, (μήν)

• sacred month, during which the great festivals were held and hostilities suspended, ἱ. Νεμεάς, of the Nemean games, Pi. N. 3.2; ἱ. ἁ Πυθιάς IG 2(2).1126.44 (Amphict.); ἐν σπονδαῖς καὶ προσέτι ἱερομηνία Th. 3.56; ἐν σπονδαῖς καὶ ἱερομηνίαις ib. 65 (s. v.l.); ἱ. ἄγειν D. 24.29: in pl., sacrifices offered during the sacred month, IG 11(2).154.11 (Delos, iii B.C.); = Lat. supplicatio, App. BC 5.130: pl., D.C. 39.53 (ἱερο-μήνια, τά, of the Κάρνεια (q.v.), is prob. f.l. in Th. 5.54).

ἱερομηνία, ἡ, eigtl. der heilige Monat, wie nach Schol. Pind. N. 3.2 in Athen der Monat Δημητριών hieß, od. der heilige Mond (μήνη); ein Fest-, Feiertag, Hesych. ἑορτάσιμος ἡμέρα, Harp. αἱ ἑορτάδες ἡμέραι, Νεμεάς, das nemeische Fest, Pind. N. 3.2 ; ἱερομηνίαν ἄγειν Dem. 24.20 ; ἱερομηνίας οὔσης 21.34, von der Festzeit der Dionysien, öfter ; ἐν σπονδαῖς καὶ ἱερομηνίαις Thuc. 3.65, vgl. 56 ; Sp., wie Hdn. 1.16.5, τὴν τοῦ ἔτους ἀρχὴν ἱερομηνίαν ἄγουσι. – Auch τὰ ἱερομήνια.

ἱ˘ερομηνία

• 1sacred month ἐν ἱερομηνίᾳ Νεμεάδι (οἱ δὲ ἱερὸν μῆνα καθόλου λέγουσι κεκλῆσαι, ἐν ᾧ τὰ Νέμεα ἄγεται. Σ.) N. 3.2

ἱερομηνία ἱερο-μηνία, ἡ, μήν, μήνη

• the holy time of the month, during which the great festivals were held and hostilities suspended, ἱερ. Νεμέας, of the Nemean games, Pind., Thuc.