ἱερουργικός
ἱερουργικός, ceremonial
ἱερουργ-ικός, ή, όν,
- ceremonial, Iamb. Myst. 5.14; μάχαιρα Sch. E. Or. 194.
ἱερουργικός, ή, όν, qui concerne les cérémonies religieuses, Clém. 1, 924 Migne.
Étym. ἱερουργία.
ἱερουργικός, ή, όν, zum Opferdienste gehörig, μάχαιρα, Opfermesser, Schol. Eur. Or. 195.